Assassin’s Creed Mirage

Summary
Na vele jaren gezeur en geklaag vanuit de fanbase leek Ubisoft vorig jaar eindelijk toe te geven: Er zou een Assassin’s Creed game “volgens de oude formule” gaan komen, getiteld Mirage. Een zogezegde return to form, met minder RPG-elementen en meer ouderwets sluipen en in de menigte opgaan op een kleinere schaal dan de vorige 3 games (lees: Valhalla, Odyssey & Origins). Het klonk vele fans als muziek in de oren, maar is Ubisoft erin geslaagd deze beloftes waar te maken? Het korte antwoord: ja! Maar daar horen wel wat kanttekeningen bij.
8

Assassin’s Creed’s All-Stars

De Assassin’s Creed reeks is dit jaar al 15 jaar oud, en telt maar liefst 13 (Mirage meegerekend) hoofdgames in de serie. Wie al meer games uit deze bekende reeks heeft gespeeld, zal in Mirage een feest van herkenning meemaken.

Ubisoft lijkt ervoor gekozen te hebben om veel unieke elementen die in slechts een of twee eerdere games voorkwamen in Mirage samen te voegen. Dit zorgt voor de nodige variatie, en maakt dat Mirage inderdaad aan weet te voelen als een “ouderwetse” Assassin’s Creed game. Zo is het verhaal gebaseerd rondom het elimineren van leden van een mysterieuze Order, wiens leden je door middel van onderzoek en contacten moet ontmaskeren (à la Odyssey’s cult).

Maar ook de mogelijkheid om het vinden en vermoorden van een doelwit op verschillende manieren aan te vliegen keert terug, iets wat men kan kennen uit Unity. Verder komt het “hiding in plain sight” systeem dat de eerste games uit de serie kenmerkte ook terug, inclusief het verbergen in hooiwagens of het in de menigte opgaan door in een groep te lopen of op een bankje op een druk plein plaats te nemen.

Mede hieraan dankt Mirage zijn authentieke Assassin’s Creed gevoel: de gameplay draait weer echt om het zo onopvallend mogelijk je doelwit identificeren en doden. Een kernelement van de reeks, wat in de afgelopen drie delen flink ondergesneeuwd is geraakt. Verder bevat de game wel een skilltree-systeem en keert ook je roofvogel-vormige compagnon terug, ditmaal Enkidu genaamd.

Geen droom van 1001 nacht

Qua gameplay weet Ubisoft met Mirage dus de juiste snaar te raken. Maar naast dat Mirage een Assassin’s Creeds zoals vanouds is, is het ook de eerste hoofdgame die Ubisoft volledig voor de current-gen (lees: PS5/XBOX Series X) had kunnen ontwikkelen. Helaas is besloten dit niet te doen, want Mirage is ook nog op de last-gen beschikbaar. En dat is aan de game af te zien. De Assassin’s Creed games draaien al sinds jaar en dag op Ubisoft’s eigen Anvil Engine, die vroeger zeer vooruitstrevend was maar inmiddels duidelijk zijn leeftijd begint te vertonen.

Mirage wordt gekenmerkt door prachtige omgevingen in het 9e eeuwse Bagdad, maar wie de prachtige vergezichten daadwerkelijk in loopt ziet al snel dat de visuele kwaliteit te wensen overlaat. Wanneer je gebouwen, karakters, of begroeiing van dichtbij gaat bekijken valt erg op hoe weinig detail er in deze elementen te vinden is. Ook de animaties van mensen die op straat rondlopen zijn simpel en houterig, iets wat met de huidige consolegeneratie écht anders kan (kijk naar andere open werelden als die van bijvoorbeeld Red Dead Redemption 2).

Op deze manier is toch duidelijk aan de game te zien dat hij vooral nog met de vorige generatie in het achterhoofd is ontwikkeld, wat toch jammer blijft. Ook qua prestaties valt de game enigszins tegen. Op de PS5 is te kiezen tussen twee modi, een performance modus en een fidelity modus. De performance modus richt zich op 60 fps, en haalt dit ook gemakkelijk.

Echter is de resolutie hierbij vrij laag, wat de al vrij lage visuele kwaliteit niet ten goede komt. De fidelity modus doet dit beter met een 4K resolutie, maar hierbij is de framerate losgelaten wat maakt dat deze tussen de 40 en 60 in dwarrelt. Dit zorgt dat de game op sommige punten hakkelend oogt. Dit is waarschijnlijk ook niet te wijten aan de kracht van de PS5, maar eerder aan de hoeveelheid tijd die Ubisoft in het optimaliseren van Mirage heeft gestoken.

Een game die er zoals Mirage uitziet zou gemakkelijk op 60 fps moeten kunnen draaien. Ook de laadtijden zijn niet van deze consolegeneratie, want helaas zul je toch her en der 10 seconden op een fast-travel moeten wachten.

De originele “Hidden Ones”

Het verhaal van Mirage draait om Basim Ibn Ishaq, een jonge man uit een dorp in de buurt van Bagdad. Hij belandt door, uhm, “omstandigheden” binnen de rangen van de Hidden Ones. Deze orde kennen we natuurlijk aangezien hij door Bayek is gesticht in Assassin’s Creed Origins, en later zal uitgroeien tot de Order of Assassins zoals we die uit het originele spel en de andere delen gewend zijn.

Doordat Basim zich mengt in de zoektocht naar oude technologie, komt hij erachter dat de mysterieuze Order zich hier ook mee bezig houdt. Na wat onderzoek kom je erachter dat deze Order  in Bagdad en omstreken de touwtjes in handen heeft. Overal buit hij mensen uit en maakt hen het leven zuur.

Dit kan natuurlijk niet zo doorgaan, dus aan jou de taak om de Order te ontmaskeren en elimineren. Dit doe je door middel van cases. Gaandeweg onderzoek je het verhaal om hints over de identiteit van leden van de Order te achterhalen. Dit klinkt een beetje als het systeem uit Odyssey, echter speel je in Mirage echt wat meer de detective. Je wordt aangemoedigd op ontdekkingstocht te gaan en komt langzaamaan, door het lezen van brieven en uitvoeren van taken voor informanten, achter steeds meer details van de Order en diens leden.

Doordat je nooit op dezelfde manier hints en informatie vindt, is het hoofdverhaal qua gameplay vrij gevarieerd. Dat houdt het verhaal, dat verder wat dunnetjes uitgevoerd is, wel interessant genoeg om je dieper in de game mee te laten slepen. Oh, en een leuke bonus: de wereld van Mirage is doorspekt met bolletjes die wanneer je ze oppakt extra achtergrondinformatie over Bagdad uit de geschiedenisboeken opleveren.

Conclusie

Assassin’s Creed Mirage voldoet in grote lijnen aan de belofte die Ubisoft ons deed: Het is een game die meer op zijn voorgangers uit de PS3-tijd lijkt, waar een grotere focus op het sluipen ligt en de schaal van de wereld flink is teruggeschroefd. Dit zorgt ervoor dat fans van het eerste uur hun hart op kunnen halen. Helaas zijn de graphics er sinds de tijd van de PS3 niet zo geweldig op vooruitgegaan, en is de leeftijd van de gebruikte engine duidelijk te zien. Echter biedt Mirage zoveel nostalgie en verslavende sluipgameplay, dat je hier weinig echte last van zult hebben.

Written by
Denise is sinds haar vroegere werk in een cinema meerdere keren per maand in de bioscoop te vinden. Daarnaast leest ze aardig wat boeken, waar ze vervolgens graag haar mening over geeft. Tegenwoordig probeert ze ook steeds meer games uit.

Wat is jouw mening?

0 0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.