Het dagboek van een nieuwe SoulsBorne-speler

Waar het mee begon

Ik ben nooit een echte SoulsBorne-speler geweest. Het is mij te moeilijk en ik kan het gewoon niet. Ben jij nog niet bekend met deze games? Dan kan je het artikel van Martin lezen waarin hij uitlegt wat een Souls-like nu precies is. Het probleem voor mij is dat het gewoon erg pittig is. Sommige vijanden zijn best pittig en je moet zo op je hoede zijn. Voor je het weet lig je met twee klappen al op de vloer en mag je van voor af aan beginnen. En als dat nog niet voldoende is, dan heb je ook nog eens de bazen. Jorian schreef al een artikel over de sterkste bazen in SoulsBorne-games.

Het begon voor mij ergens begin januari. Ik wilde heel graag Sekiro: Shadows Die Twice spelen, maar het is een SoulsBorne-game en ik ben daar niet goed in. Ik was al trots dat ik voor de recensie van Demon’s Souls de eerste baas had verslagen; iets wat achteraf gezien best simpel was. Toch ga ik de uitdaging graag aan, omdat ik Sekiro gewoon wil spelen. De game is echter niet in de aanbieding op moment van schrijven. Dus wat doe je dan? Dan zoek je een alternatief. Gelukkig is Bloodborne gratis als onderdeel van de PlayStation Plus Collectie. Dus daar gaan we!

Zaterdag 8 januari 2022

Ik heb de knoop doorgehakt, ik heb Bloodborne gedownload. Ik heb het ooit in het verleden gekocht en binnen een uur stond het vervolgens weer op Marktplaats. Nu ga ik het avontuur weer graag aan. Bewapend met mijn hulplijnen Jorian en Martin begin ik aan dit avontuur. Jorian gaf mij een handige tip, lok je vijanden één voor één. Dit ging een paar keer fout en uiteraard was het even vloeken, maar uiteindelijk lukte het mij om weer een stap verder te komen. Dit voelde wel aan als een bevrijding! Ik kreeg zelfvertrouwen en ik dacht dat ik het eerste baasgevecht wel aankon. Cleric Beast stond op het programma en het ging mij wel goed af. Met nog genoeg heling dacht ik dat het een kat in het bakkie was, maar ik schatte het verkeerd in: met nog een millimeter leven aan zijn kant sloeg hij mij zo dood. Ik was er al helemaal klaar mee!

Zondag 9 januari

Een zure nasmaak, dat had ik in mijn mond. Maar ik was ook opgelucht, want ik wist nu ook dat ik hem kon halen. Tijdens mijn nachtdienst lukte het mij dan ook om te juichen van blijdschap! Ik had de Cleric Beast neergehaald en Jorian en Martin waren blij voor mij. Dat was ook het moment om het even te laten en te gaan slapen. Na een paar uur slaap en vele demonen in mijn droom werd het tijd om het weer op te pakken. Ik had inmiddels de smaak goed te pakken en ik voelde mij onoverwinnelijk na het neerhalen van de Cleric Beast. Toch stond de volgende uitdaging al te wachten op mij, namelijk Father Casgoine. De allereerste keer dat ik bij hem kwam was het gelijk een hoop ellende. Ik werd in elkaar geslagen en neergeschoten en voor ik het wist was ik dood. Gelukkig met wat tips van Martin en Jorian en de mentale steun van een vriendin wist ik hem toch te verslaan. Tijd voor wat rust in mijn hoofd.

Maandag 10 januari

Het mooiste aan een spel als Bloodborne is dat het je tot het uiterste drijft. Je moet en zou het halen en doodgaan is een zekerheid. Maar als je iets haalt, dan voelt dat zo aan als een overwinning. En die overwinning deel ik dan graag met de mensen waarmee ik in een chat party zit. Dit kan vervolgens wel weer verleidelijk zijn voor anderen: voor ik het wist gingen die vriendin en nog een vriend het ook spelen. Die dag heb ik vooral mijn level omhoog gekrikt, want ik wist dat er nog meer vijanden aan zouden komen.

Woensdag 12 januari

Na een paar nachtdiensten is het fijn om even bij te komen van alles. Ik ben vooral gaan levelen en heb het idee dat ik meer aankan nu. Vooral het exploreren vond ik leuk in die wereld. Ik kwam in nieuwe gebieden en ik kwam ook nieuwe vijanden tegen. Zo kwam ik hunters tegen die echt vervelend zijn en bijna niet dood te krijgen. Echter, het meest vervelende op deze dag was toch wel de man in Old Yharnam die bovenop een toren stond en mij met een automatisch wapen neer probeerde te schieten. Met het nodige gevloek en een goede hint van een vriend had ik hem neer. Missie geslaagd voor die dag, tijd om weer even rust te nemen.

Donderdag 13 januari

Na een dag levelen was het tijd om weer wat af te tikken op mijn lijstje. Eerst was de Blood-Starved Beast aan de beurt en dat ging best pittig. Maar na een paar pogingen ging dat beest ook neer. Ik bleef maar doorgaan! Vicar Amelia maakte ook geen kans tegen mij. Alsof dat nog niet voldoende was, was vervolgens de Witch of Hemwick aan de beurt en dat was te makkelijk. Was ik dan echt zo omhoog gegaan met alles dat het mij met gemak afging? Ik voelde mij onoverwinnelijk en dat bewees ik toen ik uiteindelijk ook de Shadow of Yharnam wist te verslaan. Overigens had ik hier wel meer moeite mee; het scheelde maar weinig of ik was doodgegaan. Iets wat ik mij niet kon veroorloven, want het duurde lang voordat je bij dat gevecht aankwam. Vier baasgevechten op één dag vond ik voor toen wel even voldoende.

Zaterdag 15 januari

Even een dag rust genomen en dat voelde heerlijk. Maar vandaag was de dag van de progressie weer. Ik besloot verder te gaan en kwam een baas tegen, genaamd Rom, the Vacuous Spider. Ik dacht nog, die klap ik wel even neer. Nou, niets was minder waar. Ik was uiteindelijk degene die geklapt werd! Een andere tactiek proberen hielp mij ook niet verder. Ik hoorde van Martin dat je iets met stroom nodig had. Dat wapen kon je in een bepaald gebied vinden. In dat gebied was ook nog een optionele baas, namelijk Darkbeast Paarl. Na twee pogingen had ik ook deze neer, maar het zoog wel alle energie uit mij, dus het was tijd om weer even een dagje rust te pakken.

Zondag 16 januari

De dag is eindelijk aangebroken! Ik ga Rom verslaan. Iets wat ik wel spannend vind, want ik hou niet van spinnen. Maar ook deze baas moet er gewoon aan geloven. Alles verzameld en tijd om hem te lijf te gaan. De eerste poging mislukte, omdat ik niet aan het opletten was. Hop, op naar de tweede poging. Ook daar strandde ik, omdat ik te snel wilde gaan. Martin had het nog zo gezegd, heel rustig en langzaam dat gevecht ingaan. Derde poging dan maar en ook toen werd ik weer overmoedig. Weet je? Laat maar zitten, ik probeer het later wel weer.

Woensdag 19 januari

Zo, eindelijk afgekoeld en tijd om weer verder te gaan met Rom. Alles weer opgehaald en met goede moed weer in dat gevecht gedoken. En voor ik het wist lag ik weer neer. Gelijk Bloodborne weer afgesloten.

Bloodborne is dus verslavend, maar tegelijk ook best frustrerend. Je bent keihard aan het falen en ondertussen ook veel progressie aan het boeken. Tijdens die twee weken heb ik mij daarom ook enorm vermaakt met dit spel. Maar voor nu ligt het gewoon op een laag pitje door andere games. Tel daar ook nog eens bij op dat Sekiro: Shadows Die Twice is uitgekomen en ik ook daar niet de tijd voor heb nu. Echter, dit komt nog wel, maar dit gaat zeker nog wel een paar maanden duren helaas.

Bloodborne - PS4
Bloodborne - PS4
Score 4.5 van 5 sterren.
€22,40
Op voorraad. Voor 18:00 uur besteld, morgen in huis
Gratis verzending!
Klik om dit product op bol.com te bekijken
Geschreven door
Sylvano heeft in 2008 Undercover-Gaming opgericht wat in 2013 overging in Undercover-Network en nu Play Watch Read is geworden. In zijn vrije tijd is hij te vinden op de Xbox One, PlayStation 4 of de Nintendo Switch. Naast gamen leest hij ook geregeld een boek en is zijn favoriete schrijver Harlan Coben. Ook pakt hij geregeld een film mee in de bioscoop of ligt hij languit op de bank te bingewatchen.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.