Recensie: Evil Inside

Samenvatting
Evil Inside probeert de sfeer van P.T. uit 2014 in een game te stoppen. Helaas zijn zij daar niet in geslaagd. De jump scares voelen voorspelbaar aan, het spel is eigenlijk veel te kort en de uitdaging is ver te zoeken. Het verhaal is daarnaast ook zo wazig dat je op het einde nog steeds niet doorhebt wat er gebeurd is. Het halen van alle trophies of achievements is daardoor helaas het meest vermakelijke van Evil Inside.
2

Evil Inside

Het begon zo mooi tijdens de gamescom in 2014. Hideo Kojima kwam met een demo genaamd P.T. voor de PlayStation 4. De bedoeling was dat spelers er minstens een week over deden om het uit te spelen. Want zodra je het spel had uitgespeeld kwam de aap uit de mouw, namelijk de aankondiging van Silent Hills. Zo ver is het echter nooit gekomen. Kojima stapte op bij Konami en Silent Hills werd geannuleerd. P.T. werd uiteindelijk ook uit de PlayStation Store gehaald. Toch heeft de demo veel losgemaakt bij spelers en andere ontwikkelaars, want nu is daar Evil Inside.

Ook het in Spanje gevestigde JanduSoft heeft goed gekeken naar P.T. en besloot om een soortgelijke game te ontwikkelen. Evil Inside neemt je mee naar je ouderlijk huis waar het een en ander niet pluis is. Je moeder is dood en je vader is daarvoor gearresteerd. Toch is het allemaal niet zo heel helder voor Mark, de hoofdpersoon in dit verhaal. Hij besluit namelijk om via een Ouija bord contact te zoeken met zijn moeder. Het gaat alleen gruwelijk mis als het bord kapot gaat en het vervolgens in huis gaat spoken.

Evil Inside

Jump scares en nog meer jump scares

De gelijkenissen met P.T. liegen er niet om. Tijdens het hele spel zal je namelijk geen enkele andere locatie aandoen. Je blijft maar rondlopen in het huis zoekende naar de oplossing. Op het begin zal je voornamelijk rondlopen op de benedenverdieping en is het uitzoeken welke deur je nu precies kunt openen. Dit klinkt allemaal nog niet zo heel spannend, maar daar zit juist het gevaar in. De omgeving voelt namelijk heel benauwend aan. Je weet nooit wat er kan gebeuren als je de hoek om gaat of wanneer je een kamer betreed. JanduSoft heeft de nodige jump scares in het spel gestopt. Het probleem hiermee is alleen dat het er gewoon net iets teveel zijn. Ze voelen op den duur ook best voorspelbaar aan.

En dat is niet het enige wat er misgaat in dit spel. Halverwege komt moeders zich er ook mee bemoeien en je voorzien van antwoorden. Het probleem is alleen dat zij ook erg voorspelbaar aanvoelt. Dit heeft vooral te maken met hoe de makers alles verbind met elkaar. Je krijgt ineens onheilspellende muziek en dan weet je al dat er iets aan zit te komen. Dat moment van schrikken is er gewoon niet en dat maakt het spel er niet beter op. Je zou zelfs eerder ervoor moeten kiezen om op zo’n moment niets te doen met die onheilspellende muziek zodat je als speler in die angst blijft rondlopen. Lichten die flikkeren of ineens uitgaan is misschien wel de grootste cliché die je kunt toevoegen in dit soort games.

Evil Inside

Heel erg kort

Wat het spel ook zeker niet helpt is de speelduur. In totaal zijn er elf rondes die je moet voltooien en iedere ronde gebeurt er wel iets. Op het begin heb je namelijk een puzzel waar je je hoofd op moet breken. Het is dan ook gek dat er verder geen echte puzzels te vinden zijn in het spel. Je loopt er eigenlijk te snel doorheen. Als je namelijk niet bang bent aangelegd, dan kan je dit spel in één uur wel uitspelen. Het wordt wel steeds spannender met iedere ronde. De eerste ronde gaat je nog goed af en doet de verlichting zijn werk. Maar richting het einde krijg je te maken met kapotte verlichting of kleurt het scherm gewoon rood. Maar echt jezelf vermaken zit er gewoon niet in met Evil Inside. Het verhaal stelt ook best teleur en op het einde weet je eigenlijk niet wat je nu gespeeld hebt.

Met een prijskaartje van € 12,99 is Evil Inside best een dure grap. Is er dan niets goeds te zeggen over dit spel? Jawel, als je het verhaal uitgespeeld hebt ben je een platinum trophy rijker of een soortgelijk iets voor de andere consoles.

Sylvano Witte
Geschreven door
Sylvano heeft in 2008 Undercover-Gaming opgericht wat in 2013 overging in Undercover-Network en nu Play Watch Read is geworden. In zijn vrije tijd is hij te vinden op de Xbox One, PlayStation 4 of de Nintendo Switch. Naast gamen leest hij ook geregeld een boek en is zijn favoriete schrijver Harlan Coben. Ook pakt hij geregeld een film mee in de bioscoop of ligt hij languit op de bank te bingewatchen.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.