Recensie: Kingdom Come: Deliverance

Samenvatting
Het is jammer dat Kingdom Come: Deliverance nog niet de potentie eruit haalt die er wel in zit. Historisch accuraat is de game helaas ook niet helemaal door gebruik van moderne gezegdes en bijvoorbeeld dingen als teleportatie. Iets wat toch echt niet historisch accuraat is. Warhorse Studios heeft een heel ambitieus project op de hals genomen en is er niet in geslaagd om dat op een echt goede manier tot uiting te brengen. Patches zouden nog een hoop kunnen doen, maar het is de vraag of die op tijd gaan komen om van Kingdom Come: Deliverance nog een succesvolle game te maken.
6

De oude Koning is overleden en het is tijd voor een troonopvolger, maar zijn rechtmatige erfgenaam is niet sterk genoeg om dat recht te verdedigen. Zijn broer grijpt zijn kans en ontvoert de nieuwbakken koning en plundert vervolgens zijn landerijen. Het enige doel dat hij heeft is om zelf Koning te worden natuurlijk. We zien dit verhaal door de ogen van Henry, een zoon van een smid wiens familie bruut werd vermoord door de legers van Keizer Sigismund. Dat laat hij natuurlijk niet op zich zitten en hij gaat er op uit om wraak te nemen en de rechtmatige erfgenaam weer op de troon te krijgen.

De middeleeuwen zien we vaak terug als setting voor een game van dit soort, maar zelden zullen we het terugzien zoals we het hier zien. Waar je over het algemeen de wereld bevolkt ziet worden door de meest vreemde fantasiewezens, zul je dat in Kingdom Come: Deliverance niet te zien krijgen. Warhorse Studios heeft er namelijk voor gekozen om de werkelijkheid van de middeleeuwen zoveel mogelijk te benaderen. Dat wil dus zeggen dat je geen vreemde wezens tegen zult komen, maar ook dat je niet zomaar oneindig door kunt gaan. In de werkelijkheid heeft een lichaam namelijk voedsel en slaap nodig en dat moet dus ook in deze game.

Je voelt hem misschien al aankomen, maar de factor realisme die er in deze game zit, heeft ook tot gevolg dat je een behoorlijk pittig leertraject door zult moeten gaan. Je begint hier zeker niet als een held die al zwaardslingerend het gespuis naar de andere wereld helpt. Eigenlijk ben je zelfs best wel een kneusje, en dat zie je heel snel terug wanneer je je eerste gevecht hebt, of dat nu op de vuist of met een zwaard is. Het zal waarschijnlijk een kort gevecht zijn, en nog waarschijnlijker is het niet in jouw voordeel beslecht. Henry is namelijk best onhandig en zijn uithoudingsvermogen is zeker in het begin bepaald niet om over naar huis te schrijven.

Waarom verlies je dat eerst gevecht, en waarschijnlijk nog wel een aantal, zo snel? Dat heeft te maken met het vechtsysteem van Kingdom Come: Deliverance dat behoorlijk pittig in elkaar steekt. In tegenstelling tot de meeste games waar je gewoon blokkeert en toeslaat na een slag, moet je hier ook op de juiste hoogte en de juiste kant afweren en dat is niet heel eenvoudig onder de knie te krijgen. Helaas is dit in theorie erg gave systeem niet heel lekker uitgewerkt waardoor je snel het gevoel hebt dat de game niet goed reageert en de gevechtservaring gewoon niet fijn is.

En dan hebben we het nog niet gehad over gevechten waar het een daadwerkelijk slachtveld is met meerdere vijanden tegelijk. Op dat moment ontstaat er een dusdanige chaos dat je je sowieso niet meer op dit gevechtssysteem kunt concentreren en je een goede vechtpartij dus gewoon kunt vergeten. Heel jammer, want zoals gezegd is er in potentie een ontzettend vette ervaring in het verschiet. Laten we hopen dat dit met patches nog wordt bereikt zodat de ervaring flink wordt verbeterd.

Het is eigenlijk een beetje de kwaal die door de hele game heen naar voren komt. De makers hebben net even iets te veel gewild en zeker niet willen inboeten op diepgang. Die is dan ook ruimschoots aanwezig. Quests in Kingdom Come Deliverance zijn nooit maar op één manier op te lossen. Eigenlijk net als in het echte leven ben je tot niets verplicht. Je hoeft niet eerst tien irritante gemuteerde insecten van het leven te beroven om je quest in te kunnen leveren, zoals eerder gezegd bestaan die zelfs niet in deze game. Je kunt er zonder na te denken in duiken en vol op de aanval gaan, maar over het algemeen kun je ook tot een veel rustigere oplossing komen door goed met iedereen te praten. Dus ook als je in eerste instantie faalt, kun je het nog herstellen op een andere manier.

Er zitten helaas ook nog best veel bugs in de game, zo zit je soms tijdens een dialoog de gehele tijd tegen de buik van een personage aan te kijken in plaats van diens gezicht, kun je ineens tijdens een filmpje je lachen niet inhouden omdat het personage continue tegen een muur aan botst, zit je vast op plekken waar je niet vast zou moeten kunnen zitten en laten we het vooral niet hebben over de animaties. Dat is sowieso wel een dingetje van Kingdom Come: Deliverance. Grafisch ziet het er op zich best wel oké uit, al is de interface echt te ouderwets en dat valt echt heel erg op.

Geschreven door
Max Davidse werd opgevoed met de films van Herbie, Lassie en zo'n beetje het gehele oevre van Bud Spencer en Terrence Hill, toen hij op zichzelf ging wonen kwamen daar heel wat films bij. Inmiddels kijkt hij bijna alles wat los en vast zit, en speelt hij ook regelmatig games op zijn PS4 of Xbox One S.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.