Recensie: LEGO Marvel Superheroes 2

Samenvatting
LEGO Marvel Superheroes 2 is een game die, ondanks dat het een zoveelste deel binnen het genre is, toch nog weet te vermaken. De verhaallijn is vermakelijk en bij vlagen grappig en er zitten leuke puzzels in. De moeilijkheidsgraad ligt niet bijzonder hoog, maar dat hoef je ook niet te verwachten bij een LEGO-spel. Wat het spel toch soms onnodig moeilijk maakt is het slechte camerawerk en niet-meewerkende karakters. Dit is jammer, want als hier door de ontwikkelaar net iets meer aandacht aan was besteed had het spel makkelijk een hoger cijfer kunnen krijgen. Ook het af en toe zoeken naar wat je precies moet doen is storend. Dit gaat namelijk ten koste van de continuïteit in het spelen.
Good
  • Vermakelijke verhaallijn
  • Leuke puzzels
Bad
  • Soms onduidelijk wat je moet doen
  • Camerabeeld werkt soms slecht
6.5

De LEGO-franchise bestaat inmiddels maar liefst 22 jaar en met inmiddels ruim 65 games op de teller lijkt dit unieke platform nog lang niet uitgewerkt. Ze begonnen in 1995 met het spel LEGO: Fun to build. Dit jaar verschenen onder andere LEGO Worlds (een sandbox ‘free to roam’ spelwereld) en het spel wat we vandaag gaan beoordelen: LEGO Marvel Super Heroes 2. Dit is het tweede deel uit de Marvel Superhero-reeks en het derde spel met het Marvelthema. Weet dit spel, met de vele gelijkaardige voorgangers, nog net zo te vermaken als het eerste actie-avonturenspel in deze franchise?

Zodra je het spel opstart ontvouwt zich gelijk de introductie tot het verhaal dat je gaat volgen. De scène begint met de Guardians of the Galaxy die terug naar Aarde moeten omdat antagonist ‘Kang the Conqueror’ de mensheid daar aan het terroriseren is met zijn onderdanen en ruimteschip. Het is aan de Guardians om hem een halt toe te roepen en dit is waar het spel begint. Je begint gelijk met drie, en later vier van de Guardians in een behoorlijk chaotische omgeving. Rustig inkomen is er dus niet bij, want je wordt gelijk qua gameplay en camerawerk in het diepe gegooid, wat soms gelijk tot frustratie kan leiden. Over beide valt nog wat meer toe te lichten. Allereerst de ietwat rommelige gameplay.

Je hebt in deze story-modus vrijwel altijd drie of vier van de Marvelhelden onder je hoede en je moet regelmatig zien te ontdekken wat je precies moet doen om verder te komen. Dit komt gedeeltelijk omdat er bijna terloops binnen het verhaal wordt genoemd wat je moet doen en voor een ander deel omdat het in de gameplay zelf soms simpelweg onduidelijk is waar je moet zijn. Deze twee nadelige situaties komen regelmatig terug bij dit spel, waardoor je soms onnodig een tijdlang aan het ronddolen bent op zoek naar die ene plek waar je bijvoorbeeld een meubelstuk moet slopen of een hendeltje moet overhalen om verder te kunnen.

Wat wel heel leuk is gedaan, is dat er (net als in de vorige LEGO Marvel-spellen) voor is gekozen dat bepaalde puzzels of situaties uitsluitend opgelost kunnen worden door een specifieke held. Naast de verplichte onderdelen die vrij moeten worden gespeeld om het hoofdstuk uit te kunnen spelen zijn er ook ‘sideline puzzels’ die je alleen met een Marvelheld kunt oplossen die op dat moment niet in je team zit. Dit maakt herspeelbaarheid van de levels redelijk uitnodigend, tenminste, als je nieuwsgierig bent naar wat er achter ligt. Anders dan heldenplaatjes en/of muntjes vrijspelen gebeurd er vrijwel niets en deze beloningen lijken op zich ook geen hoger doel te beslaan (zoals het kunnen kopen of vrijspelen van meer delen van het spel) dan verzamelen.

Dan de verhaallijn. Deze is in dit geval bijzonder vermakelijk, wat niet altijd het geval is bij de LEGO-franchise. Naast dat er natuurlijk het standaard ‘helden moeten de wereld redden van de slechterik’-verhaal wordt afgedraaid, is er wederom een behoorlijke dosis gortdroge humor in verwerkt. Van de sarcastische opmerkingen van Spider-Man of Rocket Raccoon, tot de sukkelige acties van The Hulk, stuk voor stuk leuke momenten die de verhaallijn interessant en amuserend houden. Dat de verhaallijn verder niet zoveel diepgang kent is natuurlijk geen probleem, dat hoef je ook helemaal niet te verwachten van een spel binnen dit genre. Daarentegen is de wisseling van de tijd waarin het zich afspeelt (bijvoorbeeld van het hypermoderne New York tot primitief Afrika), met de vrij onbekende helden die daarbij om de hoek komen kijken, een element dat het spel interessant maakt om te blijven spelen.

Dan de wat mindere punten die (helaas) ook benoemd moeten worden. Allereerst de manier waarop het spel begint. Hoewel het een tweede deel in de Marvel Superheroes-reeks is, hoeft dit niet te betekenen dat het begin van het spel dan ook moet aanvoelen alsof je middenin het verhaal belandt, alsof je al uren aan het spelen bent. Helaas is dit wel het geval: je hebt gelijk meerdere superhelden tot je beschikking waar je tussen kan (en soms moet) wisselen. Als je dit spel in je eentje speelt kan dit overweldigend zijn omdat je geen idee hebt wat de bedoeling is van die verschillende karakters. Bovendien zijn de niet-actieve karakters die achter je aan hobbelen ook niet bijzonder behulpzaam, ze zorgen soms voor frustrerende momenten als ze schaapachtig in een hoekje blijven hangen terwijl jij de andere kant op wilt. Daarnaast is de omgeving waarin je begint enorm chaotisch en werkt het camerawerk ook niet bijzonder mee.

De ruime keuze in personages is iets waar je na verloop van tijd wel aan went, maar de andere negatieve eigenschappen zijn helaas elementen die regelmatig terugkeren. Als je in de zoveelste scène rondloopt waarin zowel de camera als de schaapachtige non-actieve superhelden niet meewerken, krijg je soms de neiging om je controller in frustratie neer te gooien. Het werkt vooral storend en zeker in combinatie met de soms onduidelijke manier waarop wordt duidelijk gemaakt wat je doelstelling precies is. Daardoor gaat er onnodig veel tijd zitten in het uitvogelen van je doel, en komt dit de vloeiendheid niet ten goede.

Wave
Wave
Score 3.9 van 5 sterren.
Mogelijk niet beschikbaar
Klik om dit product op bol.com te bekijken
Geschreven door
Ilse is iemand die zich graag bezig houdt met het lezen van boeken, het kijken van films en het spelen van games. Tenminste, als ze hier de vrije tijd voor kan vinden, want als moeder van een jong dochtertje en part-time werkzaam bij de overheid is het soms lastig om hiervoor de ruimte te vinden. Ze schrijft al sinds 2012 voor wat toen Undercover-Network was, en maakt sinds april 2016 ook deel uit van de hoofdredactie. Daarnaast is zij ook nog lid van de eindredactie van de site. Een drukke boel dus!

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.