Season: A Letter to the Future

Summary
Al met al is Season: A Letter to the Future een game die moeilijk te beoordelen is. Het is een game die voor sommige mensen absoluut te langzaam zal gaan, terwijl andere mensen hier werkelijk de vingers bij aflikken. Wanneer je de beslissing maakt kun je je misschien het beste afvragen of je zit te wachten op een game waar je even volledig het tempo en de hectiek aan de kant kunt laten en je kunt onderdompelen in rust. Als dat iets is wat je goed in de oren klinkt en je vindt het niet erg dat deze game niet bijzonder lang duurt, dan heb je aan Season absoluut een hele fijne game.
8

In Season zijn seizoenen net even wat anders dan de lente, zomer, herfst en winter die wij kennen. Je zou het eerder kunnen vergelijken met de spreuk “Winter is coming” uit Game of Thrones. Er zijn al diverse seizoenen geweest, waaronder de Olden Days, Golden Season en The War. Wanneer er van seizoen gewisseld wordt, brengt dat heftige veranderingen met zich mee waar de mensen dan ook erg bang voor zijn. Het vorige seizoen War, was een langdurige en scheurde de wereld uiteen. Er is een nieuw seizoen gestart, maar de wonden die zijn aangebracht door het vorige seizoen, zijn voor eeuwig.

Zeer ontspannen gameplay

Waar je bij veel games knallend, rennend en kogels ontwijkend door de levels gaat, is Season heel anders. Je speelt een jonge, naamloze vrouw die een op een hoge berg woont. Een vriend van haar heeft een voorspellende droom en daarin vergaat de hele wereld. Het huidige seizoen staat op het punt om te veranderen en dat betekent zoveel als het einde van een tijdperk. Omdat niets zeker is bij een wisseling van seizoen, gaat onze protagonist een poging wagen om zoveel mogelijk van de huidige wereld vast te leggen in haar dagboek. Dit alles doet ze gewapend met een fototoestel en een sound recorder.

Bijzonder aan het hele verhaal is dat de jonge vrouw, buiten haar afgesloten wereldje op de hoge berg, de wereld niet kent. Alles wat ze tegenkomt is nieuw voor haar, waardoor je dat magische gevoel krijgt van dingen voor het eerst ontdekken. Ook maakt dat haar mijmeringen over de dingen die je fotografeert of waarvan je het geluid opneemt, heel poëtisch. Zo ziet ze bijvoorbeeld op een bepaald moment metalen constructies, waarvan ze altijd had gedacht dat die maar klein waren, totdat ze er vlak voor staat.

Het is helemaal aan jou, zolang je het pad maar volgt

Wat jij fotografeert of waarvan jij de audio opneemt is geheel aan jou. Jij kunt bepalen wat er mee moet naar de toekomst, naar “het nieuwe seizoen”. Dat kan dus alles zijn. Het uitzicht van een brug bijvoorbeeld of het geluid van een waterval. Wat overigens wel een beetje bijzonder is, is dat je die geluiden in je dagboek plaatst, maar misschien is Season zijn tijd gewoon ver vooruit.

Dat je kunt doen wat je maar wil, is tot een zekere grens waar. Onvermijdelijk ga je een rode draad volgen. Een achterliggend verhaal waarom de seizoenen wijzigen en hoe mensen zich daarop voorbereiden. Dat is ook niet erg, want dat is wat het spel je graag wil uitleggen en vrijheid mag dan fijn zijn, je wil op een bepaald moment ook wel een doel hebben. En dat doel, dat is prachtig en als je gegrepen wordt door het verhaal van Season (en dat is heel persoonlijk) dan zal het je raken als een mokerslag.

Kleine irritatiepunten

Season is zoals gezegd een ontzettend ontspannen game. Als speler rijdt je rond op je fiets van locatie naar locatie om daar rustig je ding te doen. Toch kan dit ook wel wat irritatie opleveren, want voor ieder klein dingetje moet je je fiets aan de kant zetten. Je kunt dus niet even stilstaan, op je fiets blijven zitten en een foto maken, of een geluidsfragment opnemen. En dat is helaas niet het enige. Fietsen op de gebaande paden gaat best prima, maar als je even een beetje meer ‘off-road’ gaat, dan blijf je wel erg makkelijk steken en dat geldt helaas ook voor de momenten dat je te voet verder gaat.

Ook heb je momenten dat het lastig kan zijn om achter het verhaal te komen. Weilanden waar je helemaal niets memorabels tegenkomt, of gewoon echt niet weten waar je de verhaalelementen kunt vinden. Season is wat dat betreft ook geen uitleggende game. Je moet zelf je eigen weg vinden en dat moet je natuurlijk wel liggen.

Grafisch en geluid

De stijl van Season zou je nog het beste kunnen omschrijven als een soort Zelda: Breath of the Wild. Mooie landschappen en goed uitgewerkte personages zorgen ervoor dat de spelwereld echt tot leven komt. Meerdere momenten kun je jezelf betrappen dat je gewoon even zit te genieten, mede natuurlijk door het ontzettend rustgevende gevoel van deze game. Mocht je moeite hebben met ontspannen, zou deze game zeker een aanrader kunnen zijn voor je.

Geluidstechnisch zit de game voor het grootste gedeelte ook goed in elkaar. Er zijn echter wel wat puntjes van kritiek te benoemen. Zo is het hoofdpersonage echt heel goed gedaan en zijn haar dialogen ook goed geacteerd, daarentegen zijn de andere personages net iets anders uitgewerkt qua stemmen. Op de een of andere manier voelen deze wat afgeraffeld en is hier duidelijk niet dezelfde kwaliteit nagestreefd als dat voor het hoofdpersoon is gedaan. Dat kan een keuze zijn vanwege budget natuurlijk, maar het is absoluut jammer en kan je zomaar uit het spel trekken.

Written by
Max Davidse werd opgevoed met de films van Herbie, Lassie en zo'n beetje het gehele oevre van Bud Spencer en Terrence Hill, toen hij op zichzelf ging wonen kwamen daar heel wat films bij. Inmiddels kijkt hij bijna alles wat los en vast zit, en speelt hij ook regelmatig games op zijn PS4 of Xbox One S.

Wat is jouw mening?

0 0

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.