Mijn Week in Beeld: Buiten de doelgroep

Het is verbazingwekkend hoeveel tijd we tegenwoordig doorbrengen met het kijken naar een beeldscherm en hoeveel verschillende dingen we dan zien. De redacteuren van de Film-, Serie- en Game-afdeling zien dit echter als een pluspunt en daarom vertelt iedere woensdag een redacteur iets over zijn of haar week in beeld. Deze week is het de beurt aan Michael.

Het voelt al als veel langer geleden, maar het spel Portal 2 is pas zeven jaar oud. Ik heb dat spel ‘vroeger’ met heel veel plezier gespeeld. Vooral op mooie, zomerse dagen wanneer het eigenlijk veel te mooi weer was om binnen achter de computer te gaan zitten, maar je weet hoe dat gaat: ‘Nog één level dan…’. Voor je het weet is er weer een dag voorbij. Datzelfde probleem ondervond ik afgelopen vrijdag opnieuw.

Een paar weken geleden waren Portal en Portal 2 namelijk in de aanbieding op Steam en kon ik beide games samen voor slechts een eurootje of drie kopen. Samen met een partner in wetenschap (zoals de game het zo mooi noemt) ben ik begonnen aan de coöp levels, die ik vroeger nooit heb gespeeld. Na zo’n vijf uur verschenen de credits al in beeld en was het spel uitgespeeld. Alsnog zeker een uur later nadat ik had gezegd dat het tijd werd om af te sluiten.

De televisie heeft de afgelopen week niet veel aan gestaan, al heb ik natuurlijk wel genoten van mijn favoriete programma op dit moment: Bed & Breakfast. Het is een guilty pleasure, want ik ben nou niet bepaald de doelgroep voor dit Max-programma. Elke aflevering is het weer smullen met drie stellen die elkaars B&B bezoeken en beoordelen. Zaniken over de meest pietluttige dingen en een hoop ongemakkelijkheid bij de uiteindelijke beoordeling na een nachtje slapen; het is een heerlijk programma.

Nog een andere programma dat niet voor mij bedoeld is, maar ik toch elke dag kijk, is Het Huis Anubis. Een serie voor oudere kinderen dat vanaf 2006 werd uitgezonden op Nickelodeon. Sinds begin dit jaar zendt de zender alle afleveringen weer uit. Natuurlijk kijk ik nu met andere ogen, want waar het vroeg echt heel spannend was, is het nu eerder een komedie. Desalniettemin is het toch wel heel erg leuk om jeugdherinneringen ophalen tijdens het avondeten.

Ik heb weer een drukke week voor de boeg, maar gelukkig ook een extra dag vrij omdat het Pasen is. In ieder geval staat het nieuwe seizoen van A Series of Unfortunate Events op het programma. Meer dan een jaar hebben we moeten wachten, maar vrijdag verschijnt dan eindelijk het tweede seizoen op Netflix.

Michael Wenting
Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.