Mooier op Papier? Pet Sematary

Louis en Rachel Creed gaan met hun gezin en kat verhuizen naar een huis vlakbij het dorpje Ludlow, in Maine. Louis heeft daar namelijk een baan gevonden als campus dokter aan de universiteit. Al snel komt Louis in contact met de buurman Jud, en de twee bouwen een sterke band op die doet denken aan een vader-zoon relatie. Jud laat hem een eind verderop een huisdieren begraafplaats zien, en vertelt hem dat de kinderen uit het dorp daar hun huisdier begraven. Maar de begraafplaats bezit bijzondere krachten en wanneer de kat van het gezin, Church, wordt overreden en daar wordt begraven, komt Louis erachter wat die krachten precies inhouden.

Pet-Sematary-cat

Stephen King is berucht om zijn rijke scala aan horror- en fantasyboeken, en al menig van zijn boeken zijn inmiddels ook verfilmd. Pet Sematary is hierop geen uitzondering, want naast dat er films zijn uitgebracht van It, The Shining en The Green Mile heeft ook deze titel het witte doek gehaald. Met een niet al te bekende cast van Dale Midkiff als Louis, Fred Gwynne als Jud, Denise Crosby als Louis’ vrouw Rachel en Miko Hughes en Blaze Berdahl als Gage en Ellie Creed, doet Pet Sematary niet onder voor andere horrorfilms uit het genre. Deze film heeft zelfs een referentie in de animatieserie South Park, en een quote die ook niet onbekend is: “Sometimes dead is better.”. Er moet echter wel rekening gehouden worden met het feit dat de film is uitgebracht in 1989, zes jaar nadat het boek uitkwam. Dit is duidelijk te zien aan de special-effects en dat klassieke jaren ’80 sfeertje, waarin het acteerwerk af en toe nog wat houterig overkomt en de actie-momenten niet altijd goed kloppen.

Nu zul je je wellicht afvragen waarom het boek de titel ‘Pet Sematary’ heeft, en niet ‘Pet Cemetery’, zoals je begraafplaats schrijft in het Engels. Dit heeft Stephen King bewust in zijn boek (en dus later voor de film) zo gedaan, omdat de huisdieren begraafplaats door de kinderen uit het dorp is opgericht en zij het verkeerd hebben gespeld. Een leuk feitje wat hij later uit de doeken deed, is dat hij het bordje met ‘Pet Sematary’ eens in zijn woonplaats heeft zien hangen bij een dierenkerkhof, dat daar ook door de buurtkinderen was opgericht.

pet-sematary

Maar hoe verhouden het boek en de film zich tot elkaar? Als je met beide bekend bent, weet je dat het verhaal in grote lijn overeen komt. De gezinssamenstelling en bovendien de hoofd gebeurtenissen zijn hetzelfde. En toch zijn er een aantal wezenlijke verschillen tussen de twee. Omdat het boek voornamelijk de gedachtegangen van Louis vertolken, waarin je leest hoe hij langzaam gek wordt, blijft de film door het gebrek hieraan een stuk oppervlakkiger. Er zit in verhouding tot het boek gewoon te weinig verdieping in de karakters. Ook buurman Jud, die in de film bijvoorbeeld alleenstaand is maar in het boek een vrouw heeft, komt toch minder goed tot zijn recht. De wandeling die de twee maken naar de begraafplaats is in het boek een stuk langer dan in de film, daar lijk het praktisch om de hoek van het huis te liggen. En zonder al teveel weg te geven over het plot, is het boek over het geheel gewoon een stuk gruwelijker omschreven. Iets waar Stephen King toch wel meester in is Vooral dit laatste is erg jammer, want bij een horrorfilm hoort juist die gruwel, het bloed en de walgelijke doodscènes. Echter is om de een of andere reden de film daarin een stuk terughoudender.

Er mag dus geconcludeerd worden dat het boek beter is dan de film. Hoewel de film echt zo’n typische jaren ’80 horror is, blijft deze ondanks de accurate vertolking van het boek toch teveel op de oppervlakte. De karakters komen in het boek veel meer tot hun recht, vooral de gedachtegang van Louis is wat het verhaal enorm goed maakt. De film krijgt daarentegen juist weer een te flauwe sfeer. Wie weet gaat de aangekondigde film remake van Pet Sematary hier verandering in brengen!

Ilse Klein
Written by
Ilse is iemand die zich graag bezig houdt met het lezen van boeken, het kijken van films en het spelen van games. Tenminste, als ze hier de vrije tijd voor kan vinden, want als moeder van een jong dochtertje en part-time werkzaam bij de overheid is het soms lastig om hiervoor de ruimte te vinden. Ze schrijft al sinds 2012 voor wat toen Undercover-Network was, en maakt sinds april 2016 ook deel uit van de hoofdredactie. Daarnaast is zij ook nog lid van de eindredactie van de site. Een drukke boel dus!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.