Mooier op Papier? – The perks of being a wallflower

De puberteit is voor ons allemaal een turbulente periode: je eerste verliefdheid, de – vaak massale – middelbare school, alle nieuwe ervaringen, je hormonen die opspelen en überhaupt het concept van opgroeien. Voor Charlie ligt het zelfs nog iets gevoeliger. Charlie is een introverte jongen, met moeite met sociale contacten en een liefde voor boeken. Hij kijkt altijd van de zijlijn toe, vanuit zijn veilige rol als muurbloempje.

Als Charlie op zijn nieuwe middelbare school in aanraking komt met Sam en Patrick is zijn leven voorgoed veranderd. Hij is betoverd door de twee ouderejaars en hun kijk op het leven. Tot zijn ontmoeting met Sam en Patrick had Charlie moeite met vrienden maken. Hij weet zich niet zo goed een houding te vinden in het contact met mensen en ontwikkelt eigenlijk alleen een band met zijn leraar Engels, dankzij hun gedeelde liefde voor boeken. Nu Charlie echter Sam en Patrick heeft ontmoet, is alles anders. Zij geven hem een kijkje in ‘het echte leven’. Hij laat zich meevoeren in hun verhalen, hun levens en hun ideeën. Zijn twee nieuwe vrienden nemen hem met liefde op in hun vriendengroepje van outsiders en nemen hem onder hun hoede.

Tot zover lijkt het een verhaal van een verlegen jochie dat eindelijk nieuwe vrienden maakt; een soort mild coming-of-age verhaal. Charlie wordt voor het eerst verliefd, krijgt voor het eerst verkering, drinkt voor het eerst alcohol en gebruikt voor het eerst drugs. Charlie klinkt zo als een doodgewone jongen. Zowel het boek als de film laten je echter snel anders vermoeden. Het boek leest als Charlies dagboek en zo krijg je een unieke kijk in zijn gevoelswereld. Hierdoor merk je dat Charlie door bepaalde emoties wel erg in de war raakt… Ook krijgt hij tegenwoordig vaak flashbacks naar zijn tijd met zijn favoriete tante, die nu helaas overleden is. Al met al zit het niet helemaal lekker. Dat ongeruste gevoel maakt zich steeds meer de meester, naar mate je verder raakt in het boek. Een zin uit het boek beschrijft Charlies gevoel het best: ‘So, this is my life. And I want you to know that I am both happy and sad and I’m still trying to figure out how that could be.’

z6-shoji-perks-of-being-a-wallflower-interview-a-20131122

Dat gevoel is feilloos overgenomen in de film. Je merkt dat er iets aan de hand is, al kom je er pas echt op het laatst achter wat er nu precies al die tijd al speelt. Het algehele gevoel en de stemming van het boek zijn dus precies goed verfilmd. Dit is niet het enige dat er goed is gegaan tijdens het verfilmen; ook de casting is enorm goed gelukt. Logan Lerman (bekend als Percy Jackson) vertolkt de rol van Charlie. Met zijn jonge uitstraling past hij direct al bij de rol van Charlie, maar zijn acteerwerk maakt het pas echt af. De rol vergt veel subtiliteit en dat blijkt Logan uitstekend in de vingers te hebben. De nerveuze lachjes en de dromerige blikken zijn precies zoals je ze voorstelt bij het lezen van het boek. Ook de rol van Sam is goed gecast: niemand minder dan Emma Watson (natuurlijk bekend als Hermione Granger) neemt dit op zich. Logan en Emma hebben een bijzondere chemie, waardoor de vriendschap uit het boek nu prachtig op beeld komt. De excentrieke rol van Patrick is weggelegd voor Ezra Miller en de vriendelijke leraar Engels wordt gespeeld door Paul Rudd (inmiddels bekend als Ant-man). Ook zij vervullen hun rollen met verve.

Uiteindelijk vallen in het boek en in de film de puzzelstukjes op zijn plaats. Na al een eerdere uitbarsting in de schoolkantine, raakt Charlie compleet de weg kwijt. Het is de avond voordat Sam en Patrick vertrekken richting de universiteit en hij krijgt een kus van Sam. Dit veroorzaakt weer een flashback, maar hij wuift dit in eerste instantie weg. Vanaf het moment dat Sam en Patrick de volgende dag in hun auto’s stappen en hun toekomst tegemoet rijden, gaat het echter steeds slechter met Charlie. Uiteindelijk trekt zijn oudere zus aan de bel, na een verontrustend telefoontje van Charlie. Wat er precies mis blijkt te zijn met Charlie, laten we hier in het midden, om spoilers te voorkomen. Wel kan hierover gezegd worden dat het hele boek en de hele film ineens logischer aanvoelen.

Niks dan lof dus voor zowel het boek als de film. Welke van de twee dan beter is geworden, is dan ook bijzonder lastig om te zeggen. De film weerspiegelt het boek geweldig en het boek was op zichzelf al prachtig. Als er dan toch onderscheid gemaakt zou moeten worden, dan zou dat zijn op het vlak van vertelwijze. Het boek leest zoals gezegd als een dagboek. Je leest wat Charlie kwijt wil en dus op papier zet; niet meer, niet minder. De film bekijkt zijn leven iets meer van een afstandje. Je loopt wel mee in zijn leven, maar ziet zijn leven niet slechts vanuit zijn perspectief. In de film krijg je logischerwijs niet alleen een blik in Charlies leven, maar ook een blik op Charlie zelf. Het boek daarentegen is echt alleen maar wat Charlie je vertelt. Dit komt persoonlijker over en de onthulling komt harder aan. Je hart bloedt voor de jongen wiens dagboek jij al die tijd hebt mogen lezen.

Geschreven door
Lisa is behoorlijk vaak met haar neus in de boeken te vinden. Tegenwoordig meestal voor haar rechtenstudie, maar gelukkig ook vaak genoeg voor haar plezier. In haar vrije tijd staat er meestal wel ergens in huis een serie op en ze is een absolute Marvel-geek. Bij Play Watch Read combineert ze met groot plezier al deze grote liefdes.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.