Recensie: A.G. Riddle – De Oorsprong (Atlantis-trilogie #1)

Summary
De Oorsprong is een prima boek, dat met name in het middenstuk erg vermakelijk is om te lezen. Het begin kent te veel verhaallijnen en personages die later niet belangrijk voor het plot blijken en het einde is moeilijk in te beelden. De interessante ideeën van de auteur komen niet helemaal tot zijn recht omdat ze niet allemaal voldoende worden toegelicht. Hoe alles nou precies in elkaar steekt is niet helemaal duidelijk en het is maar de vraag of het tweede deel in de Atlantis-trilogie daar verandering in brengt. Toch is het zeker wel een aanrader voor wie van een actie-vol mysterieverhaal houdt, deels gebaseerd op feiten. Bereid je wel voor op het feit dat het een trilogie is en er nog twee delen volgen voordat het verhaal compleet is.
6.5

Wetenschapper Kate Warner doet in een instituut in Jakarta onderzoek naar autisme en voelt dat een doorbraak dichtbij is. Echter, twee van haar kinderen worden ontvoert en Kate is niet van plan ze aan hun lot over te laten. Ze raakt verwikkeld in een groot mysterie en de volgende fase in de menselijke revolutie dreigt. Haar wegen kruisen met die van geheim agent David Vale, die na het ontcijferen van een gecodeerde boodschap elk gevaar riskeert om de mensheid te redden. Samen moeten Kate en David een wereldwijde samenzwering ontrafelen en komen ze achter de oorsprong van de stad Atlantis en van de mensheid. Maar kunnen zij elkaar wel vertrouwen, en nog belangrijker, überhaupt in leven blijven?

De Oorsprong is het eerste deel in de Atlantis-trilogie en tevens het debuutboek van A.G. Riddle. De titel is een beetje vreemd, want het eerste deel gaat voornamelijk over het Atlantis-gen, zoals de originele titel (The Atlantis Gene) al aangeeft. In Amerika heet deze drieluik The Origin Mystery. Eigenlijk is dat in de Nederlandse vertaling dus precies andersom. Het succes van deze trilogie is ongekend, wat wel blijkt uit het feit dat het verhaal in nog zeventien andere talen is uitgebracht. In januari 2017 komt het tweede deel in Nederland uit, met Het Virus als titel. Wanneer het derde en laatste deel volgt is nog niet bekend, maar de ontknoping verscheen vorig jaar zomer al in Amerika.

Het boek is verdeeld in drie passages, die samen een bijna 400 pagina dik boek vormen. Pas bij het tweede deel begint het boek een stuk interessanter en pakkender te worden. Het eerste stuk voelt namelijk onsamenhangend en er gebeurt veel te veel. Er lopen op een gegeven moment zeker een stuk of vier, vijf verhaallijnen door elkaar en er worden aan de lopende band nieuwe personages geïntroduceerd. De meerderheid daarvan blijkt later niet van belang voor het plot. Daardoor blijven ook veel onbelangrijkere plotten onafgemaakt en lees je niks meer over een aantal personages. Dat probleem blijft zich later ook voordoen, maar minder duidelijk en storend dan in het eerste deel van het boek.

16174061-_sx540_

Na zo’n 130 pagina’s neemt het verhaal een duidelijk andere wending wanneer het tweede deel begint. Hierin is er eindelijk een duidelijke rode draad en wordt het mysterie steeds groter. Het tempo gaat behoorlijk omhoog en er komt ook veel meer actie aan te pas. Het laatste deel begint op pagina 300 en ook nu weer neemt het verhaal een andere wending. Er wordt naar een semi-ontknoping toegewerkt, maar zoals die woordkeuze al doet vermoeden: het boek eindigt heel erg open. Als lezer blijf je met heel veel vragen achter. Het is alleen de vraag of die nog beantwoord gaan worden, of dat de schrijver er gewoon niet in slaagt om uiteindelijk alle verhaallijnen netjes af te ronden.

Een van de grootste mankementen van dit boek is dat het af en toe veel te snel gaat. Soms lijkt er een scène gewoon te missen. Dat haalt je als lezer weer uit het ritme, ook al mis je dan niet iets dat belangrijk is voor het verhaal. Daarnaast mengt de auteur heel veel verschillende ideeën, maar niet alles wordt even duidelijk uitgelegd. De potentie van de interessante ontwerpen wordt helaas niet ten volste benut. Ook zijn een aantal omschreven locaties moeilijk in te beelden, met name in het het derde deel van dit boek, waardoor het toch lastiger wordt om volledig op te gaan in het verhaal.

Enerzijds doet het boek wel een beetje denken aan de Dan Brown-boeken als The Da Vinci Code en Inferno, maar dan met meer actie en zonder de puzzels. De vergelijking gaat vooral op vanwege het feit dat De Oorsprong een mix van feiten en fictie is. Bovendien zijn er aardig wat plotwendingen, voornamelijk in het laatste deel, die je doen verbazen. Wel gaat de fantasie een stuk verder. Vergis je overigens niet in de dikte van het boek, want ondanks dat het 400 pagina’s telt, is het een dikkere pil dan je denkt. Met pagina’s aan de grote kant, een net wat kleiner lettertype en nauwelijks witte ruimtes is het verhaal best fors. Hoofdstukken beginnen altijd direct onder de vorige en dat maakt dat eigenlijk elke pagina van boven tot onder gevuld is met tekst.

Michael Wenting
Written by
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.