Recensie: A.G. Riddle – De Wereld (Atlantis-trilogie #3)

Samenvatting
Het is jammer dat de Atlantis-trilogie is afgelopen, maar auteur A.G. Riddle sluit in ieder geval af met een waardige ontknoping. Dit derde boek zal misschien niet bij iedereen in de smaak vallen, maar het valt hoe dan ook te waarderen dat de schrijver enig risico heeft genomen en een boek heeft geschreven dat hij graag wilde schrijven. Het boek leest lekker weg en rondt het verhaal mooi af. Dit boek is alleen geschikt voor de mensen die ook de eerste twee delen hebben gelezen, anders is er geen touw aan vast te knopen.
8

Wetenschapper Kate Warner deed onderzoek naar autisme. Ze onderzocht twee kinderen, maar die werden ontvoerd. Nadat haar pad kruiste met dat van geheim agent David Vale, kwam ze op het spoor van een groot mysterie. Er brak een virus los dat miljarden mensen het leven kostte. Zij bleek de sleutel tot het stoppen van het virus, maar nu gaat haar eigen gezondheid hard achteruit. Het gevaar is nog steeds niet geweken en de aardbol dreigt te vergaan. Kate ontdekt dat de Atlantische samenzwering vele malen groter is dan ze ooit had kunnen voorzien. Net als alle hoop verloren lijkt, komt er een signaal vanuit een wel zeer onverwachte hoek…

De Wereld is het derde en dus laatste deel in de Atlantis-trilogie. Dit derde deel gaat direct verder waar deel twee eindigde. Lees de recensies van De Oorsprong (deel 1) en Het Virus (deel 2) om meer te weten te komen over de eerste twee boeken. Gek genoeg valt De Wereld bijna niet meer te vergelijken met zijn twee voorgangers. De schrijver is een compleet andere weg ingeslagen met het verhaal. Wat dat precies inhoudt moet je zelf gaan ontdekken, want het zou zonde zijn om de verrassende omwenteling van het verhaal al te verklappen. Overigens weet de auteur zelf ook goed dat hij een risico neemt met de gekozen ontknoping, want in het slotwoord bedankt hij zijn trouwe lezers en verklaart hij waarom hij voor dit einde heeft gekozen.

Wat dit boek erg goed doet, is op veel momenten in een paar regels samenvatten wat er gebeurd is voorafgaand aan De Wereld. Het is een goede manier om je geheugen weer even op te frissen. Soms zul je wat dieper moet graven om te bedenken wat er ook alweer precies allemaal is gebeurd. Er gebeurt namelijk zo ontzettend veel in elke deel van de Atlantis-trilogie, dat ongetwijfeld een aantal gebeurtenissen ondertussen vergeten zijn. Dat is misschien een klein nadeel van een trilogie, maar gelukkig lost A.G. Riddle dat op prettigere manier op. Dat is ook wel nodig, want het boek haakt vaak in op personages en gebeurtenissen uit de vorige delen. De auteur rondt het verhaal daarmee netjes af en je blijft niet met een handvol losse draadjes achter.

Bron: A.G. Riddle, foto door: Jessica Crawford

De schrijfstijl is vlot en het leest makkelijk weg. De hoofdstukken zijn gemiddeld slechts enkele pagina’s lang waardoor het een goed boek is geworden om vaak op te pakken en neer te leggen. Lezen in het openbaar vervoer? Geen probleem! De kans is groot dat je namelijk gewoon kunt stoppen aan het begin van een nieuw hoofdstuk voordat je uitstapt. Wel maken de kortere hoofdstukken juist de drang groter om verder te lezen dan wanneer je een boek hebt met hoofdstukken van tien of meer bladzijden. Het zijn niet zulke muren van tekst, zoals in de voorlopers het geval was. Dat is een hele verbetering ten opzichte van De Oorsprong en Het Virus.

Daaraan zie je ook dat de A.G. Riddle zich tijdens het schrijven van deze trilogie ontwikkeld heeft, wat hij zelf ook benoemt in zijn slotwoord. De Oorsprong is was namelijk zijn debuut. Na het schrijven van de Atlantis-trilogie schreef hij nog een boek: Departure. Inmiddels is hij bezig met een nieuwe reeks boeken, genaamd The Extinction Files. Daarin zijn al twee delen verschenen, getiteld Genome en Panademic. Ook zijn nieuwste verhalen gaan over het ontstaan van de menselijke soort. De Atlantis-theorie wekt in ieder genoeg interesse om ook eens het andere werk van A.G. Riddle te gaan lezen.

Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van de alwetende verteller, maar omdat niet alle hoofdpersonen zich bij elkaar bevinden, krijg je het verhaal vaak toch voorgeschoteld vanuit meerdere personages. Ook het verhaal zelf leent zich er uitstekend voor om in stukjes vanuit verschillende perspectieven ontrafeld te worden. De Wereld geeft continu stukjes van het geheel. Pas richting het einde vallen de meeste stukjes op z’n plaatst en ken jij als lezer ook het ‘ware’ verhaal van Atlantis.

Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.