Recensie: Carina Bergfeldt – Het meisje op de foto

Samenvatting
Het meisje op de foto is een boek dat warrig begint maar dat uiteindelijk een fantastische plotwending met zich meebrengt. Het duurt misschien wel even om in het verhaal te komen maar als het moordslachtoffer zelf voor meerdere slachtoffers gezorgd blijkt te hebben wordt het verhaal een stuk interessanter. Hoewel er duidelijk geprobeerd is om diepgang te geven aan de personages is dit iets wat helaas niet helemaal lukt. De korte hoofdstukjes die het boek kent zijn niet echt bevorderlijk voor het leesplezier, maar de fantastische ontknoping maakt gelukkig veel goed.
7

In het Zweedse Skövde belt een vrouw in paniek de politie nadat haar man die nacht niet thuisgekomen is. Rechercheur Anna Eiler wordt op de zaak gezet maar neemt deze niet meteen serieus. Waarschijnlijk is de man na een avond stappen gewoon in het verkeerde bed gestapt. Journaliste Julia neemt het echter wel serieus, ook uit haar leven is een man verdwenen en dat is nog nooit opgelost. Nadat niet veel later het hoofd van de verdwenen man naar boven komt drijven in een meertje, moet iedereen de zaak wel serieus nemen. En als een duiker vervolgens het meer afspeurt is dit niet het enige dat gevonden wordt.

De schrijfster van deze psychologische thriller, zoals het boek wordt aangeduid, is Carina Bergfeldt. Dit is alweer haar tweede boek over Anna en Julia nadat in 2014 De Moord op Mijn Vader verscheen. Naast auteur is Carina Bergfeldt Amerika-correspondent voor de Zweedse tv-zender SVT en heeft ze jarenlang als journalist gewerkt voor het Zweedse dagblad Aftonbladet. Ze werd bekroond met de belangrijkste journalistieke prijs van Zweden voor haar reportage over het bloedbad op het Noorse eiland Utøya. Ze is geboren in 1980 en werd daarmee de jongste winnaar ooit van deze prestigieuze prijs.

8306d4126eaf0e02e7e1227cb8e8675f_360x360_centerZoals genoemd wordt dit boek aangeduid als psychologische thriller, helemaal voldoet deze hier echter niet aan. Hoewel er duidelijk geprobeerd wordt om de hele psyche van iedereen in het boek zo veel mogelijk tot leven te brengen lukt dit niet helemaal. Misschien is het boek te vlot geschreven, of komen de woorden gewoon niet helemaal over, maar waarschijnlijk ligt het er aan dat het boek gewoon net niet spannend genoeg is. Natuurlijk kent het boek wel zo zijn spannende momenten, maar helemaal overtuigend is het gewoon net niet. Het lijkt er haast op alsof er net iets te hard geprobeerd wordt om de personages diepgang te geven, waardoor dit op het nippertje mislukt.

Dat het boek vlot wegleest heeft vooral te maken met de korte hoofdstukken. Bijna elk hoofdstuk bestaat maar uit een paar bladzijdes en dit komt het boek niet helemaal ten goede, vooral ook doordat het niet consequent gedaan is. In het begin lijkt het er op dat we per hoofdstuk in de psyche van een ander personage duiken, maar dan wisselen we opeens tijdens een hoofdstuk meerdere keren van personage. Hierdoor duikt de vraag op waarom deze korte hoofdstukken gebruikt worden? Ze bevorderen het leesplezier niet echt en vooral het begin van het boek wordt er een beetje warrig door. We krijgen namelijk een hele snelle introductie van de meeste hoofdpersonages in een paar van deze hele korte hoofdstukjes, en dat is net niet voldoende als je het eerdere boek niet gelezen hebt.

‘Een foto?’ vroeg Anna terwijl ze zich naar Simona omdraaide.
De warme ogen fonkelden.
‘Een polaroidfoto om precies te zijn. Het is me niet helemaal duidelijk wat de foto voorstelt, hij is beschadigd door het water. Het lijkt er op dat het een persoon is, misschien een vrouw.’

Het duurt dan ook even om in het verhaal te komen en eigenlijk wordt het boek pas interessant als blijkt dat het moordslachtoffer zelf voor meerdere slachtoffers gezorgd heeft. Viktor Hyldegaard, de man die vermoord is, heeft namelijk in zijn leven meerdere vrouwen verkracht en mishandeld en van elk van hun een foto gemaakt. Pas als deze foto’s gevonden worden lijkt er een beetje actie in het boek te komen. Rechercheur Anna vertrekt naar Vietnam, waar Viktor Hyldegaard zaken deed, om daar het een en ander uit te zoeken. Ondertussen wordt er ook ontdekt wie een aantal van de Zweedse slachtoffers waren. De vraag blijft echter wie deze verschrikkelijke man vermoord heeft.

Als de moord dan eenmaal opgelost wordt komt de grote verrassing van dit boek en ook het grootste pluspunt. De ontknoping komt namelijk als een complete verrassing en uiteindelijk blijkt het plot dan extreem goed in elkaar te zitten. Hoewel het boek dus warrig begint, uiteindelijk iets interessanter wordt, maar niet helemaal is wat we verwachten, is het slot zo goed in elkaar gezet dat het boek toch nog een ruime voldoende weet te scoren. Of het einde echter de voldoening geeft die je bij de oplossing van zo’n moord wil hebben is nog maar de  vraag.

Geschreven door
Merel is vooral een filmliefhebber die bijna elke week wel in de bioscoop te vinden is, vaak samen met redacteur Michael. Ze kijkt echter ook graag series, leest veel boeken en is tegenwoordig zelfs begonnen met gamen. Druk, druk, druk dus. Maar wel met leuke dingen waarover jullie alles kunnen lezen op de website.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.