Recensie: Charlie Gallagher – De stille vriend

Samenvatting
Een onbekende man beweert te weten wie er verantwoordelijk is voor hetgeen dat Danny’s dochter dreef om zichzelf van het leven te beroven. Kan Danny deze man vertrouwen? Wat klinkt als een spannende misdaadthriller met een originele insteek, vervalt al snel in iets dat je vele malen eerder hebt gezien. Het verhaal is niet per se slecht, maar haalt zeker niet het onderste uit de kan. Er zijn genoeg plotwendingen, maar die zijn niet verrassend genoeg. De meeste personages zijn prima uitgewerkt, maar het is moeilijk om er empathie voor te voelen. Alles bij elkaar weet dit verhaal je niet echt te grijpen en kan het voor veel lezers als langdradig worden ervaren.
4

Doorsnee misdaadthriller

Het leven van Danny Evens is van de rit sinds zijn dochter na een zelfmoordpoging in een coma is beland. Hij is weggegaan bij zijn vrouw en spendeert zijn avonden in de kroeg die aan het motel grenst dat zijn nieuwe thuis moet voorstellen. Als hij op een avond wederom flink beschonken aan de bar zit, spreekt een onbekende hem aan. Deze persoon beweert antwoorden te hebben op zijn vragen. Hij zegt te weten wie er verantwoordelijk is voor hetgeen dat Danny’s dochter dreef om zichzelf van het leven te beroven. Kan Danny deze man vertrouwen of haalt iemand een ziekelijke grap met hem uit?

De omschrijving op de achterflap belooft een verhaal waarin iemand een gruwelijk spel speelt waarbij levens worden veranderd, maar ook worden beëindigd. Dat is op zich misschien waar, maar het suggereert toch een ander soort verhaal dan dit uiteindelijk blijkt te zijn. De stille vriend is een vrij doorsnee misdaadthriller waarbij de politie een moordzaak moet oplossen terwijl ze kampen met onderbezetting, agenten met persoonlijke problemen enzovoorts. Het verhaal begint erg sterk, met een interessante setting en veel mysterie, maar het vervalt al snel in een voorspelbaar geheel dat je waarschijnlijk al meerdere keren hebt gelezen.

Personages handelen ongeloofwaardig

Daarbij weet het einde niet goed te maken wat je tijdens de rest van het verhaal mist, want buiten dat je een aantal dingen waarschijnlijk al van mijlenver ziet aankomen, voelt het niet natuurlijk. Er zijn meerdere personages waarvan hun handelen niet logisch is. Dat voelt aan alsof de personages het verhaal moeten rekken en de spanning op moeten bouwen, maar omdat dat niet strookt met wie de personages zijn verliest het geloofwaardigheid en doet het met terugwerkende kracht een aantal gebeurtenissen te niet. Het hele punt van de eerste helft van het verhaal bestaat alleen voor de lezer, niet voor de personages in het verhaal die een bepaald doel proberen te bereiken.

De personages in dit boek zijn over het algemeen prima uitgewerkt en hebben interessante achtergrondverhalen, maar het is moeilijk om echt met ze mee te leven. Met name richting het einde blijken sommigen best wel verwerpelijk gedrag te tonen. Toch wil de schrijver dat je ze dat vergeeft door de situatie waarin ze zich bevinden. Het is vrij lastig om daar in mee te gaan, wat maakt dat het niet zoveel kan schelen welke personages zonder al te veel kleerscheuren de laatste pagina halen.

Storende schrijfstijl

De schrijfstijl in dit boek is zeer storend en maakt het misschien extra lastig om in het verhaal te komen. Om de haverklap beginnen er zinnen met voegwoorden (maar, en, want) die daar niet horen. Ook wordt er regelmatig onnodige interpunctie gebruikt, bijvoorbeeld door de Oxford-komma (“, en”) te gebruiken. Buiten dat het storend is voor de taalgevoeligen onder ons, lopen veel zinnen niet lekker en maakt het de tekst een stuk minder vloeiend. Tel daar nog een typfout en een vertaalfout bij op en het geheel voelt als een vrij slordige tekst.

Voor wie al veel misdaadthrillers heeft gelezen is dit boek waarschijnlijk niet interessant genoeg. Voor wie redelijk nieuw is met dit genre is het misschien vermakelijk genoeg. Het verhaal is niet per se slecht, maar haalt zeker niet het onderste uit de kan. Er zijn genoeg plotwendingen, maar die zijn niet verrassend genoeg. De meeste personages zijn prima uitgewerkt, maar het is moeilijk om er empathie voor te voelen. Alles bij elkaar weet dit verhaal je niet echt te grijpen en kan het voor veel lezers als langdradig worden ervaren.

De stille vriend
De stille vriend
Een vreemdeling. Een belofte. Een dodelijk spel.
Score 3.7 van 5 sterren.
€19,99
Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis
Klik om dit product op bol.com te bekijken
Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.