Recensie: Jane Harper – De droogte

Samenvatting
De droogte is het thrillerdebuut van schrijfster Jane Harper, met als hoofdpersoon Aaron Falk. Het boek kent twee mysteries die opgelost dienen te worden. Daarmee blijft het van het begin tot het eind spannend. Met haar vlotte, beeldende schrijfstijl weet Harper een goede onheilspellende sfeer neer te zetten en haar eerste boek tot een waar succes te maken.
8.5

In het Australische plattelandsstadje Kiewarra zorgt een enorme droogte ervoor dat de mensen de wanhoop nabij zijn. Oogsten mislukken en mensen hebben moeite het hoofd boven water te houden. De inwoners vinden het dan ook helemaal niet vreemd als Luke Hadler doorslaat en zijn vrouw, zoon en zichzelf van het leven berooft. De spanningen zijn hem gewoon te veel geworden. Of toch niet? Aaron Falk is een oude vriend van Luke. Hij keert terug naar Kiewarra voor de begrafenis. Eenmaal aangekomen in het stadje waar hij opgroeide vraagt hij zich af of de dramatische gebeurtenissen wel zo gegaan zijn als iedereen denkt.

Aaron Falk heeft niet echt hele goede herinneringen aan Kiewarra en hij wilde dan eigenlijk ook niet naar de begrafenis toe. Toch heeft hij besloten om te gaan, om daarna zo snel mogelijk weer om te keren en naar huis te gaan. De moeder van Luke vraagt hem echter of hij een blik wil werpen op de financiën van Luke en zijn gezin. Hierdoor wordt Falk onbedoeld bij het onderzoek naar het drama betrokken. Langzaam maar zeker begint het wantrouwen te groeien; er lijken toch wel wat dingen te zijn die niet helemaal kloppen. Falk besluit de onderste steen boven te halen en probeert samen met de plaatselijke politieagent de zaak op te lossen.

De droogte is het thrillerdebuut van Jane Harper en daarmee scoort ze zeker niet onverdienstelijk. De droogte won in 2015 al de Victorian Premier’s Literary Award voor een nog ongepubliceerd manuscript. Bovendien werd het na verschijnen in Australië de nummer 1 in de bestsellerlijsten. Ondertussen is het boek al in vele andere landen verschenen en zijn er zelfs al filmrechten van verkocht. Vreemd is dit zeker niet: dat Janer Harper na dertien jaar als journalist ook een goed boek weet neer te zetten mag duidelijk zijn.

Het boek is lekker vlot geschreven en het leest dan ook makkelijk weg. De zin ‘In één adem uitlezen’ past hier bijzonder goed bij – het boek is uit voor je er erg in hebt. Al direct vanaf de eerste bladzijde wordt de sfeer goed neergezet en is de Australische droogte bijna te proeven. Als lezer krijg je een prima beeld van de dorre landschappen. Daarnaast worden ook de personages goed neergezet. Precies de juiste personen krijgen van Jane Harper genoeg diepgang om boeiend te blijven zonder dat er bladzijdes vol beschrijvingen bij komen kijken.

Ergens achter in de kerk klonken uit de speakers een paar tonen muziek. De uitvaartdienst begon. Gerry boog zijn hoofd in een licht knikje en Falk stak onwillekeurig zijn hand in zijn broekzak. Hij voelde de brief die twee dagen geleden op zijn bureau was beland. Acht woorden van Gerry Hadler, geschreven in een vet handschrift:
Luke loog. Jij loog. Kom naar de begrafenis.
Het was Falk die als eerste wegkeek.

Wat echter vooral belangrijk is bij een thriller is de spanning. Ook daar scoort dit boek goed op. De droogte draait niet alleen om het oplossen van de moorden op het gezin Hadler, maar ook wordt al gauw duidelijk dat er in het verre verleden iets gebeurd is dat nog niet opgelost is. Deze gebeurtenissen hebben ervoor gezorgd dat Falk uit Kiewarra is verstoten en dat de inwoners hem nog steeds liever zien gaan dan komen. Door het verhaal heen wordt langzaam maar zeker duidelijk wat er ongeveer gebeurd is, al blijkt daar nog wel een mooie plotwending aan te komen. De twee mysteries weten van het begin tot het einde te boeien en daarmee blijft het boek spannend.

Op de kaft van het boek zijn al lovende woorden te lezen van bekende schrijvers als David Baldacci en Michael Robotham, maar ook van Daily Mail, The Guardian en The New York Times. Compleet terecht zo lijkt het, want De droogte is absoluut een thriller die het lezen waard is. De spanning is gedurende het hele boek hoog en de sfeer, het landschap en de personages worden goed beschreven. Dit thrillerdebuut zorgt er dan ook voor dat Jane Harper zich als auteur op de kaart gezet heeft. Nu is het wachten op een nieuw boek van haar. Heel misschien zien we hoofdpersoon Aaron Falk dan weer terugkomen.

Geschreven door
Merel is vooral een filmliefhebber die bijna elke week wel in de bioscoop te vinden is, vaak samen met redacteur Michael. Ze kijkt echter ook graag series, leest veel boeken en is tegenwoordig zelfs begonnen met gamen. Druk, druk, druk dus. Maar wel met leuke dingen waarover jullie alles kunnen lezen op de website.

Wat is jouw mening?

0 0

1 reactie

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.