Recensie: Lesley Downer – De vrouw van de shogun

Summary
Japan kende vrede tot het moment dat er ineens grote zwarte schepen aan de Japanse kust verschenen. Deze barbaren stinken, eten vlees en eisen bovendien dat ze de keizer mogen spreken. Okatsu, een lid van de Satsuma-clan, wordt aangewezen om een belangrijke taak te vervullen. Ze wordt aangewezen als de nieuwe vrouw van de Shogun, van hij die niet genoemd mag worden. Ze moet wennen aan haar nieuwe status en kiest ondertussen haar zetten in het politieke spel voorzichtig uit. Het is aan haar om de Shogun over te halen om Japan te verenigen en zo een sterk front te vormen tegen de nieuwe bedreiging van buitenaf.
7.5

Het vrouwenpaleis

Okatsu is een jonge meid van de Satsuma-clan. We leren haar kennen als een jong meisje met een belangrijke missie. Vanaf dat moment volgen we haar tot ze de belangrijkste vrouw van Japan wordt. Terwijl haar vriendinnen al snel worden uitgehuwelijkt en kinderen krijgen, blijft Okatsu nog alleen. Haar landheer, de heer Nariakira, heeft grootste plannen voor haar en adopteert haar als zijn dochter. Vanaf dat moment moet Okatsu wennen aan haar nieuwe rol, status én naam. Japan wordt bedreigt door grote westerse oorlogsschepen die eisen dat Japan haar grenzen opent voor internationale handel. De landheren in Japan zijn verdeeld. Waar de ene helft deze barbaren met geweld wil terugsturen, zijn anderen gematigd en welwillend om te buigen voor de eisen. Een burgeroorlog dreigt, maar de shogun is niet in staat het land te leiden. Het is aan Okatsu om de vrouw van de shogun te worden en hem ervan te overtuigen wat het beste is voor Japan. Okatsu wordt naar de gouden kooi in Edo gestuurd, naar het vrouwenpaleis. Een plek waar duizenden vrouwen wonen en verraad en intrige niet ongebruikelijk zijn.

Het verhaal van Prinses Tadako had haar ontroerd, maar het lot van Vrouwe Hideko liet haar niet los – dat kleine, treurige vrouwtje dat zo jong was overleden, onbemind en niet betreurd.

Het boek

Wie van dikke pillen als boek houdt kan zijn hart gerust ophalen. Met 526 pagina’s is het een verhaal waar je makkelijk in kunt duiken. Tel je het nawoord, de bibliografie en het dankwoord mee, dan heb je een 540 pagina’s die op je liggen te wachten.
Het verhaal zelf is opgedeeld in vier delen, die tezamen 52 hoofdstukken bevatten. Elk deel vertelt weer een volgende fase in het verhaal van Okatsu en neemt de lezer dieper mee in de intriges en het politieke spel. Het verhaal begint met een foto van de oudst bewaarde Japanse foto, een daguerreotype van de Heer Shimazu Nariakira (1809-1858). Hij is één van de belangrijke personages in het verhaal. Een kaart, een plattegrond van het vrouwenpaleis in Edo en een overzicht van de personages, bereiden de lezer voor op het verhaal. Alles is van toegevoegde waarde, maar het is gelukkig niet zo dat je al lezend moet schakelen tussen de plattegrond, de kaart of de personages. Het geeft eerder een beeld van hoe het was, maar het is niet nodig om het verhaal zelf te kunnen begrijpen. De toegevoegde waarde zit hem dan ook in het feit dat het verhaal zo wel meer basis krijgt. Japan zal er rond 1853 echt zo uit hebben gezien en het vrouwenpaleis? Daar is nu niets meer van terug te vinden op de plek waar het eerst stond. De lijst met namen kan weer handig zijn omdat sommige personages een andere naam krijgen in het verhaal. Mocht je niet meegezogen worden in het verhaal en het later even willen teruglezen, dan kan de namenlijst een handig geheugensteuntje zijn.

Schrijvend historica

Lesley DownerLesley Downer (1941) is journalist en historica. Haar moeder was Chinees en haar vader een leraar Chinees. Downer schrijft op haar website dan ook dat ze is opgegroeid in een huis vol met boeken over Azië. In Japan kwam ze in aanraking met de cultuur en de mensen. Als resultaat heeft ze bijna vijftien jaar (niet aaneengesloten) in het land gewoond en er vele boeken over geschreven. Op dit moment woont ze weer in Londen samen met haar man Arthur I. Miller.

 

 

 

‘Je bent een kil en gevoelloos wezen. Jouw complotjes stonden op de eerste plaats.’

Afgeraffeld of inspiratieloos?

Nadat het verhaal zijn climax heeft bereikt voelt het aan alsof het einde wordt afgeraffeld. Er worden twee scenario’s geschetst waarin de lezer wordt meegenomen in de laatste jaren van Atsu, maar dit wordt zo snel gedaan dat het lijkt alsof er nog wat pagina’s gevuld moesten worden. Zonde, maar het kan ook zomaar kunnen dat de creatieve vrijheid die Downer zich gepermitteerd heeft hier op was. In het nawoord wijst zij namelijk op haar onderzoek en het bestaan van de personages die in het boek voorkomen. Vrouwen hebben (altijd) een ondergeschikte positie gehad in de geschiedenis waardoor er weinig overgebleven is wat wijst op hoe zij leefden. Bij Atsu is dat net zo geweest. Hoewel de personen in het boek, op enkele uitzonderingen na, allemaal bestaan hebben is het daarom niet met zekerheid te zeggen hoe zij geleefd hebben. Dit kan verklaren waarom het einde van het verhaal wat is afgeraffeld. Op de sterfdatum van Atsu na is er namelijk niets te zeggen over hoe zij verder leefde. Het graf van Atsu is nog wel te vinden in de Tokugawa tempel in Tokio, maar voor verder bewijs van haar bestaan wordt de lezer verwezen naar een bronnenlijst.
Wat misschien toch wel jammer is aan het boek is dat je als lezer een bepaalde voorkennis moet hebben van Japan. Zo is het goed om te weten wat het verschil is tussen een Geisha en een Concubine. Omdat dit boek de afsluitende prequel is van een serie wordt dat misschien al wel in de eerdere boeken behandeld. Lees je het boek los, dan kan je je dat nog weleens afvragen.
Hoewel het verhaal soms toch wat aan de langzamere kant is, is het een vermakelijk boek om te lezen. Atsu wordt levendig weergegeven en als lezer vraag je je soms, net als Atsu, af wie er te vertrouwen is en wie niet. Het maakt nieuwsgierig naar de rest van de serie.

De vrouw van de shogun
De vrouw van de shogun
Score 5.0 van 5 sterren.
€20,99
Op voorraad. Voor 23:59 uur besteld, maandag in huis
Gratis verzending!
Klik om dit product op bol.com te bekijken
Avatar
Stephanie van Baggem heeft Geschiedenis en Oudheidstudies gestudeerd en heeft mede daardoor een voorliefde voor historische romans. Ze klimt graag in de pen en schrijft columns, artikelen en verhalen. Ze probeert de verhalen tussen de regels te vinden en gelooft dat iedereen een uniek verhaal te vertellen heeft.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.