Recensie: Liane Moriarty – Grote Kleine Leugens

Samenvatting
Grote Kleine Leugens is het ideale boek om in één ruk uit te lezen. Het is een typisch vrouwenboek met de nodige dosis humor maar is ook een tikkeltje duister hier en daar. Doordat het lekker vlot en spannend is geschreven, is het moeilijk om dit boek weg te leggen en ben je er, voor je het in de gaten hebt, doorheen. Met een sfeer die doet denken aan tv-series als de Gilmore Girls en Desperate Housewives maakt Grote Kleine Leugens de uitspraken van de critici meer dan waar!
8

Op de pittoreske basisschool Pirriwee Public eindigt het jaarlijkse ouderfeest in een chaos. Met gillende sirenes. Schreeuwende mensen. Een verbijsterde schooldirecteur. En een van de ouders: dood. Is er sprake van moord, een tragisch ongeluk of van een vreselijk ontspoorde ruzie? Wat de ouders van Pirriwee Public zullen leren is dat soms de kleinste leugens het allergevaarlijkst zijn…

Van kleins af aan was Liane Moriarty al een echte boekenwurm, zo erg zelfs dat wanneer ze bij schoolvriendjes ging spelen zij hun boeken angstvallig verstopten voor haar zodat ze zou spelen i.p.v. lezen. Hoewel zij eerst een carrière heeft gehad in de reclamewereld en marketing (o.a. als freelancer) is ze uiteindelijk toch auteur geworden. En dit vak is haar familie niet vreemd; haar zussen Jaclyn en Nicola Moriarty zijn ook schrijfsters met een aantal boeken op hun naam. Waarschijnlijk is dit te danken aan hun vader, die hun iedere keer een ‘commissie’ gaf om een boek te schrijven (voor $1,50 gingen zij aan de slag). Liane heeft intussen zes boeken voor volwassenen op haar naam staan, waaronder Het Geheim van Mijn Man, dat een nummer één bestseller is geworden van de New York Times, en wereldwijd meer dan drie miljoen exemplaren heeft verkocht. Nu heeft ze Grote Kleine Leugens uitgebracht, wat volgens het commentaar van de critici opnieuw een geweldig boek lijkt te worden.

carrousel-Grote-kleine-leugens

Hebben zij ook gelijk? Zelf ben ik niet bekend met eerdere boeken van Liane Moriarty en moest het dus doen met uitsluitend de omschrijving en de lovende kritieken die op de kaft staan. Hoewel het vaak met deze kritieken zo is dat het vooral dient om het boek op te leuken (en een tikkeltje te verkopen), mag gezegd worden dat het in dit geval wel de spijker op de kop slaat. Grote Kleine Leugens vertelt het verhaal vanuit het perspectief van verschillende moeders op de basisschool die met elkaar bevriend zijn geraakt. In elk van hun verhalen raak je verstrengeld en vind je ook een hoop herkenbaarheid. Of dit nu is omdat je zelf al moeder bent of omdat je je herkent in het type mens dat ieder van hen zijn, het verhaal geeft voor iedere vrouw wel een aansluiting.

In de eerste instantie zou je Grote Kleine Leugens willen onderbrengen in de categorie Chicklits, maar toch is dit niet helemaal juist te noemen. Het heeft zeker wel dezelfde luchtigheid en humor die in dit genre te vinden is, maar het leuke aan dit boek is dat het her en der ook ineens een duistere kant heeft en ook best realistisch overkomt. De sfeer van het verhaal doet eigenlijk denken aan tv-series als Girlmore Girls en Desperate Housewives. Het gemak waarmee je het wegleest helpt hier ook heel erg bij, want hoewel het verhaal vanuit verschillende personen benaderd wordt, sluit dit toch prima op elkaar aan en weet je ook wanneer je over wie leest. Je wordt als lezer wel bij vlagen op het verkeerde been gezet wanneer het verhaal ineens een wending neemt die je in de luchtigheid niet verwacht. Het boek werkt zich toe naar een ontknoping met een goede spanning waardoor het zeer lastig wordt het boek weg te leggen.

2016_08_15_liane_moriarty_credit_uber_photography_0

Grote Kleine Leugens is dus een ideaal boek om in een dag of twee van kaft tot kaft uit te lezen. Het maakt je bovendien behoorlijk nieuwsgierig naar de andere boeken van Liane Moriarty: zullen deze net zo spannend en grappig zijn als dit boek? Het is in ieder geval goed voor te stellen waarom de boeken van Moriarty zo immens populair zijn; het leest lekker vlot weg, ontlokt hier en daar een lach, maar is ondanks het soms absurde verhaal toch nog best realistisch.

Geschreven door
Ilse is iemand die zich graag bezig houdt met het lezen van boeken, het kijken van films en het spelen van games. Tenminste, als ze hier de vrije tijd voor kan vinden, want als moeder van een jong dochtertje en part-time werkzaam bij de overheid is het soms lastig om hiervoor de ruimte te vinden. Ze schrijft al sinds 2012 voor wat toen Undercover-Network was, en maakt sinds april 2016 ook deel uit van de hoofdredactie. Daarnaast is zij ook nog lid van de eindredactie van de site. Een drukke boel dus!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.