Recensie: Linda Green – Ik tel tot tien

Samenvatting
'Ik tel tot tien' is een echte aanrader voor liefhebbers van verhalen waarin vooral de personages centraal staan. Het thriller-gehalte is niet zo groot, want twee-derde van het verhaal gaat voornamelijk over het denken en doen van de verschillende personages. Het laatste deel is weer een hele spannende ontknoping waarin alles op z'n plaats valt. Dus ook als je denkt dat het boek wat saai is en maar een beetje voortkabbelt, dan maakt het einde dat helemaal goed.
8

Het hectische leventje van Lisa Dale komt plotseling tot stilstand als ze haar dochter Ella kwijtraakt. Ella is gek op verstoppertje spelen in het park en wil nog één potje doen voordat ze haar broer Otis op moeten halen. Lisa gaat voor de boom staan die haar dochter aanwijst en blijft daar iets te lang staan omdat zij intussen een telefoongesprek beantwoordt. Als ze zich omdraait is Ella allang verdwenen, meegenomen door een onbekende. Ze zoekt het hele park af, denkende dat haar dochter gewoon een hele goede verstopplek heeft gevonden, totdat het besef komt dat Ella iets overkomen moet zijn.

‘Ik tel tot tien’ is een boek van Linda Green, een Britse schrijfster die jarenlang als journalist werkte nadat ze haar opleiding journalistiek had afgerond. In haar biografie schrijft ze dat het lastig was om haar eerste boek aan de man te brengen: ze kreeg afwijzing na afwijzing van de uitgevers. Gelukkig is ze toch goed terecht gekomen en heeft ze een aantal bestsellers op haar naam staan ondertussen. Terecht ook, want ook While My Eyes Were Closed, zoals ‘Ik tel tot tien’ origineel getiteld is, is absoluut een goed boek: origineel en verrassend. Andere boeken van haar hand zijn onder andere I Did a Bad Thing, The Mummyfesto en The Marriage Mender. Binnenkort verschijnt haar nieuwste boek After I’ve Gone.

In een paar seconde kun je alles kwijtraken

Het boek begint met een introductie van Lisa en haar gezin. Ze woont gelukkig samen met haar tweede man, met wie ze twee kinderen heeft. Haar oudere dochter (uit een eerdere relatie) is voor het eerst samen met een vriendin op vakantie. Ze maakt zich daar een beetje zorgen om, maar ze weet dat ze Chloë, haar dochter, los moet laten. Het blijkt dan al dat hun relatie niet optimaal is. Is het gewoon een opstandige tiener of speelt er meer? Zo zijn er een aantal andere subtiele dingen waarbij je je afvraagt of het iets te betekenen heeft of niet. Vanaf het begin, zelfs voordat Ella wordt ontvoerd, maakt het verhaal je nieuwsgierig. Zijn dit al aanwijzingen naar wie de ontvoerder is en wat zijn of haar bedoelingen zijn?

Wat opvalt is dat je als lezer vrijwel meteen weet wie de ontvoerder is van het kind. De achterflap van het boek wekt de indruk dat het voor de lezer net zo’n groot mysterie is naar wat er precies is gebeurd. Het is misschien anders dan je verwacht, maar deze verrassende insteek is erg goed uitgewerkt en eens stuk origineler dan het gemiddelde verhaal waarin een ontvoering centraal staat. Je krijgt namelijk het verhaal voorgeschoteld vanuit Lisa’s perspectief en vanuit het perspectief van de persoon die Ella heeft meegenomen. Je weet dus van beiden wat ze denken en hoe ze zich voelen. Het verhaal is grotendeels chronologisch, maar een personage vertelt een deel van het verhaal dat vooraf ging aan de ontvoering. Dat werpt een ander licht op de ontvoerder.

Waar het boek op een gegeven moment een klein beetje saai dreigt te worden, komt de schrijfster met een zeer verrassende ontknoping. Alle onderhuidse spanning blijkt terecht geweest en uit zich waarschijnlijk als kippenvel. Natuurlijk valt er weinig over het einde te zeggen omwille van spoilers, maar mocht je halverwege je twijfels bij dit boek beginnen te krijgen, lees het boek dan vooral toch gewoon uit. De laatste honderd pagina’s zijn verbazing na verbazing en zorgen ervoor dat je het boek niet meer weg kunt leggen. Daarmee kun je eigenlijk wel zeggen dat alleen het einde een echt thriller-gehalte heeft, want het begin en het middenstuk spelen meer in op het gevoel dan dat het echt spannend is.

20170605_110017

Dat duidt duidelijk op talent van de schrijfster. Ze weet je meerdere keren op het verkeerde been te zetten. Soms lijkt het mogelijk om een bepaalde empathie te krijgen voor de ontvoerder en zet je twijfels bij de ware aard van Lisa. De ontvoerder lijkt op sommige momenten volstrekt onberekenbaar. Het is bijzonder dat je als lezer meerdere malen begint te twijfelen over hoe je Lisa, de ontvoerder en de andere personages moet beoordelen. Ook het verloop van het verhaal is daarmee vrij onvoorspelbaar. Ondanks dat alles blijft het verhaal erg geloofwaardig en is het ook duidelijk waar het gedrag van de personages vandaan komt. Zeker als op het eind een aantal puzzelstukjes op z’n plaats vallen.

Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.