Recensie: M.J. Arlidge – Naar bed, naar bed

Samenvatting
Het verhaal van Naar bed, naar bed gaat meer over de persoonlijke tragedies van Helen Grace in plaats van over de brute moorden die ze moet oplossen. Het boek heeft een andere tendens dan zijn voorlopers, zoals je dat bij elk deel van de boekenreeks gewend bent, maar weet helaas niet echt te verrassen. De ontknoping zou een grote verrassing moeten zijn, maar waarschijnlijk raad je het al enige tijd voordat het zover is. Al met al is het wederom wel een spannende politiethriller die je, mede dankzij het semi-open einde, laat uitkijken naar het volgende boek in de reeks.
7

Als er een lijk wordt gevonden in een obscene nachtclub treedt inspecteur Helen Grace aan voor het onderzoek. Tot haar grote schrik kent ze het slachtoffer, maar ze is vastbesloten om haar privéleven voor zichzelf te houden en besluit om te zwijgen over haar connectie met het slachtoffer. Ze wil haar respectabele staat van dienst niet laten besmetten door haar persoonlijke tragedies. Maar als er een tweede lijk wordt gevonden komt haar geweten in het gedrang. Biecht ze alles op of zet ze door, in de hoop dat ze de moordenaar snel oppakken?

Naar bed, naar bed is alweer het vijfde deel in de Helen Grace-reeks en volgt de verhalen uit Iene miene mutte, Piep zei de muis, Pluk een roos en Klikspaan op. De titels klinken een stuk kinderlijke dan de boeken zijn; het zijn stuk voor stuk spannende politiethrillers met een gruwelijk randje. Lees de recensies van de vorige delen om meer te weten te komen over die boeken. De vraag is nu natuurlijk of auteur M.J. Arlidge ook deze keer weer weet te verrassen. Hoe onderscheid een nieuwe seriemoordenaar zich van de vorigen?

Nou, eigenlijk niet echt. Dit keer zijn de moorden an sich niet echt de kern van het verhaal. Naar bed, naar bed gaat veel meer over Helen Grace, haar collega’s, mensen uit haar privéleven en Emilia Garanita – de journaliste die ze zo hekelt. Dat maakt wel dat het boek weer een andere tendens heeft dan de voorloper, maar de gebeurtenissen zelf zijn best voorspelbaar. De ontknoping komt eigenlijk niet echt als een verrassing – waarschijnlijk heb je als lezer sneller door hoe de vork in de steel zit dan hoofdpersonage Helen Grace. Het idee is goed, maar de uitwerking is niet heftig genoeg. Zeker niet na alle eerdere moordzaken die de inspecteur heeft opgelost.

Soms zou je liever sterven…

Is het daarom een slecht boek? Nee, zeker niet. Het is een goed boek dat makkelijk weg leest. Het is spannend genoeg om snel uit te lezen, maar het is gewoon niet het indrukwekkendste deel uit de reeks. Je hoopt als lezer toch verrast te worden door de schrijver die (zoals die eerder heeft laten zien) in staat is om je steeds op het verkeerde been te zetten en uiteindelijk weet te verrassen met een hele spannende ontknoping. Misschien is dat bewust, want dit boek lijkt een aanzet voor deel zes (Wie niet weg is). Het is wel heel jammer dat het toekomstige deel, dat verschijnt in november, een hele grote spoiler is voor Naar bed, naar bed. Zoek dus vooral niets op over het vervolg voordat je dit vijfde deel gelezen hebt. De delen zeven en acht zijn ook al uitgebracht, maar nog niet naar het Nederlands vertaald.

Naar bed, naar bed is op zich wel los van de andere boeken te lezen, maar eigenlijk zou je toch de eerste vier delen moeten lezen. Veel personages uit de voorgaande boekenkeren terug en worden niet opnieuw geïntroduceerd. Een ander voorbeeld is de slechte verstandsverhouding tussen inspecteur Helen Grace en Emilia Garanita. Het verleden dat ze samen hebben wordt niet opnieuw toegelicht. De ijverige journaliste is in de voorgaande boeken een aantal dingen te weten gekomen over de politieagente, waarmee Helen Grace nu wordt geconfronteerd. Een aantal dingen uit het verleden, die je als lezer van de reeks al weet, spelen een rol in de worsteling die Helen Grace heeft met zichzelf. Dat mis je allemaal als je instapt bij deel vijf van de reeks.

Michael Wenting
Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

1 reactie

  1. Avatar

    Ik vond het wederom een spannend en mooi boek van deze reeks. Ik kan dan ook bijna niet wachten tot ik het volgende deel in ontvangst mag nemen.

    Reageer

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.