Recensie: M.J. Arlidge – Nog lange niet

Summary
De slachtoffers van een wrede moordenaar krijgen allemaal een telefoontje. Het enige dat zij te horen krijgen is de mededeling: "Je hebt nog een uur te leven." Aan Helen Grace de taak om de reeks dodelijke telefoontjes te stoppen. Het is als vanzelfsprekend dat ook Nog lange niet weer een heel vlot geschreven thriller is. Het is precies zoals je van een boek van deze schrijver verwacht. Helaas geldt dat ook voor het verhaal, wat betekent dat M.J. Arlidge niet echt meer weet te verrassen. De ontknoping zie je al van mijlenver aankomen. De twee hoofdlijnen in het verhaal halen elkaar onderuit, waardoor het uiteindelijk niet het boek is dat de omslag belooft. Het is zeker een prima boek, maar M.J. Arlidge overtreft zichzelf helaas niet.
6.5

We hebben een beller!

De slachtoffers van een wrede moordenaar krijgen allemaal een telefoontje. Het enige dat zij te horen krijgen is de mededeling: “Je hebt nog een uur te leven.” Aanvankelijk lijkt het een heel misplaatste grap, maar als zij precies zestig minuten later hun moordenaar in de ogen kijken, staat het onomstotelijk vast dat de beller de waarheid sprak. Aan Helen Grace de taak om de reeks dodelijke telefoontjes te stoppen. Dat wordt een kluif, want ze heeft geen motief, geen verdachten en geen aanwijzingen. Wat hebben de slachtoffers met elkaar gemeen?

Nog lange niet is het negende deel in de Helen Grace-reeks en staat zoals gewoonlijk los van alle andere delen. Afgezien van een handjevol verwijzingen naar eerder bijna doodervaringen van de inspecteur wordt haar verleden amper genoemd. Sterker nog, Helen Grace lijkt herboren in dit deel. Mocht je de reeks nog niet kennen of meer willen weten over de voorgaande delen, lees dan ook eens de andere recensies. Tot nu toe verschenen de volgende delen:

Als vertrouwd, maar voorspelbaar

Na zoveel boeken van M.J. Arlidge’s hand is het eigenlijk niet meer nodig om te zeggen dat hij een goede schrijver is. Het is als vanzelfsprekend dat ook Nog lange niet weer een heel vlot geschreven thriller is, met korte hoofdstukken waar je doorheen vliegt. Het is precies zoals je van een boek van deze schrijver verwacht. Helaas geldt dat ook voor het verhaal, wat betekent dat M.J. Arlidge niet echt meer weet te verrassen. Natuurlijk probeert hij je op het verkeerde been te zetten, maar helaas slaagt hij daar niet in. Voor nieuwkomers is het misschien voldoende, maar als trouwe lezer van de serie (of doorgewinterde thrillerlezer) wordt je niet bediend.

Slechts een klein deel van de ontknoping valt niet te voorspellen, maar het overgrote deel verwacht je gewoon. Tegen de tijd dat de grote onthulling uit de doeken wordt gedaan, denk je waarschijnlijk al: dat wist ik toch al? Grotendeels door de voorspelbaarheid, deels door een opmerking zo’n vijftig pagina’s voor dat moment. Het lijkt alsof het een foutje is, want het gaat om een dermate grote onthulling over de identiteit van een belangrijk personage dat verder helemaal niet geadresseerd wordt. M.J. Arlidge onthult nieuwe details altijd vloeiend en natuurlijk, maar ook concreet. Foutje of niet, het maakt de toch al zwakke ontknoping nog minder interessant.

Hij zag sterretjes, proefde bloed, voelde zijn armen en benen trillen en was machteloos toen de portier openging en ruwe handen hem vastgrepen en uit de auto sleepten.

Verhaallijnen halen elkaar onderuit

De omschrijving en tagline (‘Als de telefoon gaat, heb je nog een uur te leven’) suggereren dat dit boek een horrorsausje heeft. Het doet bijvoorbeeld sterk denken aan films als One Missed Call waarbij de slachtoffers middels een voicemailbericht te horen krijgen hoe lang ze nog te leven hebben. Alleen er wordt maar weinig gespeeld met dat concept. Heel basaal wordt helemaal niet duidelijk of de slachtoffer exact een uur na het telefoontje hun laatste adem uitblazen. Uiteindelijk doet dat er ook niet toe, want het staat alvast ze het gesprek met hun leven moeten bekopen. Daarnaast is nog een ander plot (dat ook niet had misstaan in een jaren ’90 horrorfilm) de rode draad. Afzonderlijk waren deze twee verhaallijnen prima geweest, maar nu halen ze elkaar onderuit.

Het is erg jammer dat M.J. Arlidge zichzelf niet weet te overtreffen. Begrijp het niet verkeerd, het is nog steeds een goed boek, maar het is zo jammer dat hij het niveau van het zesde deel, Wie niet weg is, niet overstijgt. Daarbij is Helen Grace’s persoonlijke leven en traumatische verleden inmiddels al heel veel aan bod geweest, waardoor ook zij als hoofdpersoon een beetje naar de achtergrond verdwijnt in dit negende deel. Er is echter wel een interessante ontwikkeling in haar persoonlijke leven die mogelijk voor een hoop problemen gaat zorgen in het volgende deel – dat er ongetwijfeld gaat komen. Zolang er geen slechte delen zijn in de reeks, is deze nog zeker goed, maar laten we hopen dat we in het jubileumdeel weer op het puntje van de stoel zitten en heel erg verrast worden.

Helen Grace 9 -   Nog lange niet
Helen Grace 9 - Nog lange niet
Als de telefoon gaat, heb je nog één uur te leven
Score 4.3 van 5 sterren.
€20,99
Op voorraad. Voor 23:59 besteld, morgen in huis
Gratis verzending!
Klik om dit product op bol.com te bekijken
Michael Wenting
Written by
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.