Recensie: Sam Lloyd – Het Geheugenwoud

Summary
Elissa ontwaakt in een ondergrondse cel in het Geheugenwoud. Als Elijah bij haar komt denkt ze dat hij haar komt redden, maar hij wil helemaal niet dat ze vertrekt: hij wil graag vrienden worden. Het Geheugenwoud is een spannende, literaire thriller van Sam Lloyd, die je meerdere keren weet te verrassen om uiteindelijk tot een verbazingwekkend goede climax te komen. Helaas eindigt het boek daar niet en volgt er nog een deel twee. Daar begint het boek wat opgerekt en ongeloofwaardig te voelen. Ondanks die misser blijft het boek een absolute aanrader, want het overgrote deel van het boek zit gewoon fantastisch goed in elkaar.
7.5

Schaakmat

Het dertienjarige schaaktalent Elissa doet mee aan het nationaal schaakkampioenschap waar het noodlot toeslaat. Ze wordt ontvoerd en als ze ontwaakt bevindt ze zich in een ondergrondse cel in het Geheugenwoud. Als de twaalfjarige Elijah bij haar in de kelder verschijnt, denkt ze dat haar redding nabij is. Niets is minder waar. Elijah woont al zijn leven lang in het Geheugenwoud en heeft nog nooit een vriend gehad. Hij wil helemaal niet dat zij vertrekt en weigert de politie te waarschuwen. Terwijl haar ontvoerder steeds onvoorspelbaarder wordt, beseft Elissa dat Elijah haar enige kans op ontsnapping is. Ze spelen een kat-en-muisspel van bedrog en verraad. Zullen zij beiden ooit het Geheugenwoud kunnen verlaten?

Met Het Geheugenwoud debuteert Sam Lloyd als schrijver. Hij groeide op in het Engelse Hampshire, waar hij verhalen bedacht en geheime schuilplekken bouwde in de lokale bossen. Nu woont hij in Surrey met zijn vrouw en hun drie zoontjes. Het is duidelijk waar de inspiratie voor dit boek vandaan komt. Hij weet dan ook goed de sfeer van een grimmige bos neer te zetten dat iets mysterieus, mystieks misschien zelfs wel, heeft. Maar is het uiteindelijk niet gewoon een donker bos waarin dingen schuil gaan die het daglicht niet kunnen verdragen? De auteur krijgt het in ieder geval voor elkaar om je te laten twijfelen wat het Geheugenwoud nou precies is.

Het is te veel voor me. Mijn zaklamp klettert op de vloer en dooft. Alles wordt zwart. Ik raak elk gevoel van mezelf kwijt, van wat echt is en wat niet. Ik hoor gesmoorde kreten en kan niet geloven dat ze van mij zijn, omdat ik er plotseling van overtuigd ben dat ik deze ruimte deel met een vijandig wezen, iets met klauwen en tanden.

Sterke personages

In het begin lijkt Het Geheugenwoud een vrij standaard thriller te worden over een ontvoering van een kind en de zoektocht van de politie. Vrij snel na de verdwijning van Elissa wordt rechercheur Mairéad geïntroduceerd: een vrouw met veel emotionele bagage en persoonlijke problemen, zoals we dat tegenwoordig vaak zien in misdaadthrillers. Het dreigt meteen een dertien in een dozijn thriller te worden, maar Sam Lloyd zet je hier duidelijk op het verkeerde been. Mairéad treedt namelijk niet echt op de voorgrond. Ze leidt kordaat het onderzoek en haar persoonlijke leven is bijzaak. Het personage is daarmee heel erg goed neergezet en het politieonderzoek komt georganiseerd en realistisch over: zoals je hoopt dat het in het echte leven ook gaat. Dat alles maakt dat de dingen die je wel komt te weten over Mairéads persoonlijke sores zeker indruk maken.

Ook de overige personages komen heel goed uit de verf. Elissa is een heel slimme, sympathieke en zelfbewuste meid waarvan je wilt dat ze het einde zonder al teveel kleerscheuren haalt. Ze zet haar passie voor schaken in om haar benarde situatie in te schatten en haar gedachten te ordenen. Dat soort dingen maken haar een interessant personage. Ook het personage Elijah is erg sterk. Er valt niet zo goed hoogte van hem te krijgen. Ondanks dat hij oprecht overkomt, maakt hij rare keuzes die eigenlijk te rechtvaardigen zijn. Enerzijds lijkt hij een ontzettende einzelgänger, maar anderzijds wil hij niets liever dan een vriend in zijn eenzame bestaan. Er lijkt iets niet te kloppen aan de jongen, maar wat precies kun je eigenlijk niet plaatsen. Dat, en zijn conversaties met Elissa, maken ook hem een interessant personage voor wie je uiteindelijk toch empathie voelt.

Verbazingwekkende climax

Het boek is opgedeeld in twee delen, die respectievelijk uit driekwart en een kwart beslaan. Het verhaal wordt verteld vanuit drie verschillende perspectieven verdeeld over verschillende dagen. Zo maak je in het eerste hoofdstuk kennis met Elijah op dag zes en ontmoet je Elissa in het tweede hoofdstuk op dag één. De schrijver speelt een beetje met de chronologie, maar op een navolgbare manier. Vaak wisselt hij van perspectief op een spannend moment voor een kleine cliffhanger. In veel gevallen springt hij in het volgende hoofdstuk een stukje terug in tijd en laat het andere personage het pad weer kruisen om zo de cliffhanger uit de doeken te doen. Dat maakt dat de werelden van Elissa en Elijah verweven raken. Hiermee kweekt hij een verwachting bij de lezer, met als implicatie nog een grote choque aan het einde van het eerste deel.

De grootste plottwist krijg je voorgeschoteld op ongeveer tweederde van het boek en als dan het einde van het eerste deel volgt op driekwart van het boek, vraag je jezelf af hoe de schrijver de laatste ruim honderd pagina’s nog gaat vullen. Helaas is dat ook het punt waarop het verhaal wat opgerekt begint te voelen. De gebeurtenissen in het tweede deel zijn niet mogelijk door een ongeloofwaardig voorval met een ongeloofwaardig motief. Het wordt verder ook niet helemaal duidelijk wat het doel is van de personages en dat maakt dat het tweede deel als onnodige nabrander voelt. Erg jammer, want de laatste 30 pagina’s van het eerste deel zijn een achtbaan die je mond open laat vallen van verbazing en het was fantastisch geweest als het verhaal daarmee was geëindigd.

De lichtbundel blijft wat langer op haar rusten. Dan schijnt hij de kamer rond, waarbij hij even stilhoudt bij de emmers op B3, de watervlekken van F5 tot G4, het kussen, de brandende kaars, de lucifers en het vieze hemd.

Misser van de schrijver

Het lijkt alsof de schrijver niet zo goed weet waar het verhaal moet eindigen. In het tweede deel blijft het verhaal net te lang doorgaan en voelen kleine plotwendingen aan als een geforceerde manier om toch nog een extra passage toe te kunnen voegen. Met de laatste twee pagina’s laat de schrijver zien dat hij wél weet hoe je een verhaal moet eindigen. Het jammere is dat het tweede deel het eerste deel schaadt. Het boek had een veel diepere indruk geslagen als het was geëindigd met de laatste passage van het eerste deel. Dat valt verder niet uit te leggen omwille van spoilers en wellicht is dat de persoonlijke voorkeur van de lezer, maar hoe dan ook voelt het tweede deel opgerekt en onnodig. Het verhaal ontspoort in het tweede deel, wat nog meer het gevoel geeft alsof Sam Lloyd in het tweede deel naar een climax moet werken, terwijl die al in het eerste deel zat.

Hoe dan ook blijft Het Geheugenwoud een fantastisch boek dat zeker het lezen waard is. Het is misschien niet perfect, maar het is zeker eens iets anders dan anders. Sam Lloyd weet je als lezer meerdere keren op het verkeerde been te zetten en doet bijna ongemerkt een aantal mysteries uit de doeken. Zonder geforceerd van plottwist naar plottwist te schrijven weet hij de lezer meerdere keren te verrassen. De onthullingen komen op het juiste moment en voelen logisch aan. Hints strooit hij als broodkruimels door het bos, maar er is geen doorgewinterde thrillerlezer die ze oppikt en de uitkomst van dit verhaal voorspelt. Zijn schrijfstijl is erg prettig en vlot, wat dit boek toegankelijk maakt voor het grote publiek, zonder een groot cliché te worden.

Het geheugenwoud
Het geheugenwoud
Score 4.0 van 5 sterren.
€20,99€18,99
Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis
Klik om dit product op bol.com te bekijken
Michael Wenting
Written by
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.