Recensie: Holly Bourne – Vind ik leuk?!

‘Vind ik leuk?!’ door Holly Bourne wordt op de cover ‘Bridget Jones met een rafelrandje’ genoemd. Verwacht echter niet de slimme Britse humor van Bridget Jones in dit boek, of nieuwe en humoristische inzichten over ouder worden. Het boek staat vol met tenenkrommende clichés vermoeiende stereotyperingen. Het is een verhaal dat de moderne werkende vrouw absoluut geen eer aandoet.
Samenvatting
‘Vind ik leuk?!’ door Holly Bourne wordt op de cover ‘Bridget Jones met een rafelrandje’ genoemd. Verwacht echter niet de slimme Britse humor van Bridget Jones in dit boek, of nieuwe en humoristische inzichten over ouder worden. Het boek staat vol met tenenkrommende clichés vermoeiende stereotyperingen. Het is een verhaal dat de moderne werkende vrouw absoluut geen eer aandoet.
4

Ontevreden lifestyle goeroe

Tori is dertig jaar oud en is al zes jaar samen met Tom, die door haar en anderen ‘de rotsman’ wordt genoemd. Tori is namelijk een lifestyle goeroe die op haar vijfentwintigste een boek schreef genaamd ‘Who The F*ck Am I?’, en daarin haar worstelingen beschreef om zichzelf te vinden. Op het eind van haar zoektocht vindt ze zichzelf in Tom, de man die haar op de rotsen zag staan terwijl ze het uitschreeuwde van frustratie.

Ironisch genoeg is deze lifestyle goeroe niet helemaal tevreden met haar leven en wordt ook zij bedolven onder de druk van maatschappelijk vastgelegde ideaalbeelden. Natuurlijk deelt de 30-jarige Tori dit niet met haar fans, want dan zou ze gezichtsverlies lijden. Wij als lezer krijgen het ‘genoegen’ om deze interne worstelingen heel exclusief, samen met Tori te beleven.

Frustratie bij personage én lezer

Deze worstelingen zijn frustrerend. Vanaf pagina één is al duidelijk waar precies het probleem van Tori zit. Namelijk in haar relatie en hoe ze haar eigenwaarde afhankelijk maakt van haar partner.
Het was interessant geweest om dit probleem onder de loep te nemen vanuit een perspectief waarin het hoofdpersonage beetje bij beetje stappen onderneemt om zichzelf los te maken uit een ongezonde situatie en langzaam maar zeker op eigen benen leert staan. Dat is in ‘Vind ik leuk?!’ echter niet het geval.
Wat we te lezen krijgen zijn ellenlange passages over gewicht, social media en de perfecte selfie nemen. Hierin worden alle clichés die we al dagelijks via onze eigen sociale media kanalen door onze strot geduwd krijgen nog eens zachtjes herhaald.

Niet vernieuwend

Holly Bourne beschrijft Tori in de lijn van de nieuwste Instagramtrend: real life vs. Instagram. Ze schetst een beeld van een succesvol persoon die het voor de buitenwereld allemaal op een rijtje lijkt te hebben. Natuurlijk is dat allemaal schijn want ook Tori maakt zich op om de perfecte post-workout foto te nemen. Daarnaast doet Tori mee in de massaconsumptie van dure crèmes en serums omdat zichtbaar ouder worden uit den boze is. En als klap op de vuurpijl kan deze ‘empathische’ lifestyle goeroe alleen maar jaloers toekijken wanneer haar eeuwig single beste vriendin eindelijk liefde vindt en moeder wordt. Want waar is háár baby, liefde en glunderende man?

Poging tot empowerment mislukt

Het spreekt voor zich dat alleen het benoemen van de zorgen van de ouder wordende vrouw en het oplichten van de sluier omtrent de maakbaarheid van Instagram een boek niet vernieuwend of ‘pittig’ maakt. De enige ontwikkeling die Tori doormaakt in de meer dan driehonderd pagina’s tellende roman is een neerwaartse en jaloerse spiraal. Daarin krijg je als lezer meer van hetzelfde voorgeschoteld: Tori die vastzit in een ongelukkige relatie en er niet over praat, die liegt tegen haar fans en zo alsnog een verkeerd ideaalbeeld afgeeft waartegen ze zich eigenlijk probeert af te zetten. En als ergste: Tori die letterlijk alles slikt van Tom, tot aan een onvrijwillige pijpbeurt toe, omdat ze bang is alleen te zijn.

“Verwoed knipper ik naar hem om te laten blijken dat ik dit niet oké vind. Maar hij ziet me niet. Zijn ogen zijn nog steeds gesloten van genot. Hij is alleen maar bezig met zijn naderende orgasme en kennelijk speel ik geen rol meer. Alleen mijn mond lijkt nog te bestaan. Ik vraag me af of ik hem moet slaan om te zorgen dat hij ophoudt. Maar ik kan niet goed bevatten wat er gebeurt. Dit is me nog nooit overkomen. Door de schrik en de verwarring laat ik hem maar begaan. Ik laat me gebruiken als een marionet en probeer door mijn neus te ademen. (…) Ja, het is echt gebeurd. En het deugt van geen kant. Dat wéét ik. Maar… Nou ja… Ik weet het niet. Misschien liet hij zich meeslepen. Ik bedoel, hij had zijn ogen dicht, hij kon niet zien dat ik me er niet prettig bij voelde. En ik heb niet gezegd dat hij moest ophouden. Niet één keer…”

Holly Bourne zal deze scène ongetwijfeld geschreven hebben met het idee haar lezers een hart onder de riem te steken. Dat het iedereen kan overkomen, zelfs in een relatie. Waar ze de plank echter misslaat, is het met opzet weglaten van de bewustwording van Tori. Door het ontbreken van een goed gesprek tussen twee volwassen partners die al lang bij elkaar zijn, wordt alleen maar geïllustreerd dat je veel dingen voor jezelf kan goedpraten.
Zo weet je als lezer nu al: welke relatie Tori ook aangaat, het wordt meer van hetzelfde.

Als de kat van huis is
Als de kat van huis is
Score 4.4 van 5 sterren.
€17,99
Uiterlijk 1 februari in huis
Klik om dit product op bol.com te bekijken

Wat is jouw mening?

0 0

1 reactie

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.