Riley Sager – De enige die overbleef

Summary
De enige die overbleef is van begin tot aan het eind spannend, maar doorloopt wel de vertrouwde paden, waardoor de spanning soms juist afneemt. De belangrijkste personages hebben voldoende ontwikkeling, maar een aantal andere spelen een summiere bijrol in het verhaal. Best zonde, want daar had meer in kunnen zitten als het gaat om het inzetten van een dwaalspoor. Desondanks leest het boek gewoon heerlijk weg en bewijst Riley Sager weer dat hij goed zijn weg weet te vinden in het genre thrillers.
8

De enige die overbleef

Ze stak haar vader neer en vermoordde haar moeder, voordat ze haar zus ophing – althans, zo gaat het rijmpje dat schoolkinderen zingen over de moorden binnen het gezin Hope in de jaren twintig. De enige overlevende was de zeventienjarige Lenora Hope. De meeste mensen dachten dat zij de moorden had gepleegd, maar de politie kon destijds geen bewijs vinden. Zelf heeft Lenora altijd ontkend. Ze woont nog altijd in Hope’s End, het grote landhuis boven op de kliffen aan de kust van Maine, waar de moorden plaatsvonden.

Maine, 1983. Nadat de vorige thuishulp midden in de nacht was weggevlucht, neemt Kit het stokje over om voor Lenora te zorgen. Ze is nu in de zeventig en zit aan haar rolstoel gekluisterd – een aantal beroertes heeft ervoor gezorgd dat ze alleen nog kan communiceren met behulp van een typemachine. Op een avond typt Lenora: IK ZAL JE ALLES VERTELLEN.

Riley Sager

Riley Sager is het pseudoniem van voormalig journalist en grafisch ontwerper Todd Ritter. In 2010 bracht hij zijn eerste thriller uit onder zijn echte naam. Onder Todd Ritter bracht hij drie boeken uit. Daarna wilde hij kijken of hij ook boeken kon verkopen onder een pseudoniem, zonder de druk van een uitgeverij die het succes van zijn echte naam zou verwachten. Hij besloot daarom een pseudoniem te hanteren: Alan Finn. Ditzelfde deed hij in 2017 nog een keer, maar dan als Riley Sager. Onder deze naam scoorde hij heel goed in het genre.

Hij doet het zo goed met zijn boeken, dat zo goed als alle titels op dit moment verfilmd worden. Universal Pictures is druk bezig met de verfilming van De laatste meisjes, Paramount Television gaat een televisieserie maken van Sluit alle deuren en Sony Pictures heeft de filmrechten gewonnen van Voor het donker thuis. Sagers boeken hebben hem dus geen windeieren gelegd. De vraag is dan ook of De enige die overbleef ook een commercieel succes kan worden.

Het verhaal

Kit heeft een roerige tijd achter de rug na de dood van haar moeder en kan het niet meer aan om met haar vader onder één dak te wonen. Ze besluit haar spullen te pakken om weer aan het werk te gaan en komt dan terecht bij Hope’s End. Hope’s End staat vooral bekend om het drama wat zich vroeger heeft afgespeeld, namelijk de brute moord op het gezin Hope dat er woonde. Lenora is de enige overlevende van dat drama en is nog altijd voor vele bewoners dé persoon die verantwoordelijk is voor het drama.

Lenora kan echter niet meer praten en zich ook niet meer bewegen. Voor Kit is dit haar werk, dus tegen haar zin in gaat zij toch aan de slag. Wat zij dan nog niet weet is dat Lenora het tijd vindt om te beginnen met verklaren over wat zij weet van wat er toen heeft plaatsgevonden. Langzaam maar zeker begint Kit steeds meer achter de beweegredenen te komen van Lenora en waarom het drama heeft plaatsgevonden. Toch is niet alles wat het lijkt en lijkt Kit zich zorgen te moeten maken om wat er allemaal gebeurt in de woning.

“Ik keek naar het mes, dat nog steeds in mijn hand geklemd zat en nu blinkend schoon was. Ik kon het nog een keer gebruiken. Een laatste uithaal. Een laatste steek.”

Interessante schrijfstijl

Wat De enige die overbleef interessant maakt, is de schrijfstijl die Sager hanteert. Je wisselt tussen het heden en het verleden op papier. Daarnaast is er op den duur ook een terugblik op wat er die fatale nacht nu precies heeft plaatsgevonden. Vanaf de eerste pagina weet hij je bij de keel te grijpen. Het neemt je gelijk al mee naar die fatale nacht. Daardoor krijg je als lezer een nieuwsgierigheid die je niet kunt loslaten. Niet alleen die nacht, maar de opbouw naar dat moment is er ook één die spannend blijft.

Wel is het zo dat deze opbouw wel iets te veilig aanvoelt. Het volgt een patroon dat je vaker leest in dit soort boeken. Daardoor is de spanning op momenten wel wat weg. Desondanks gebeuren er dingen waarbij je als lezer telkens aan het denken bent over wat er gebeurd zou kunnen zijn. Niet alleen dat, maar ook waaróm bepaalde gebeurtenissen te maken hebben met het gehele verhaal. Omdat je te maken hebt met een aantal personages in het verhaal, is de karakterontwikkeling ook duidelijk aanwezig. Al worden sommige personages wel erg onderbelicht gelaten.

Written by
Sylvano heeft in 2008 Undercover-Gaming opgericht wat in 2013 overging in Undercover-Network en nu Play Watch Read is geworden. In zijn vrije tijd is hij te vinden op de Xbox One, PlayStation 4 of de Nintendo Switch. Naast gamen leest hij ook geregeld een boek en is zijn favoriete schrijver Harlan Coben. Ook pakt hij geregeld een film mee in de bioscoop of ligt hij languit op de bank te bingewatchen.

Wat is jouw mening?

0 0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.