Mijn week in beeld: Trip down memory lane

Het is verbazingwekkend hoeveel tijd we tegenwoordig doorbrengen met het kijken naar een beeldscherm en hoeveel verschillende dingen we dan zien. De redacteuren van de Film-, Serie- en Game-afdeling zien dit echter als een pluspunt en daarom vertelt iedere woensdag een redacteur iets over zijn of haar week in beeld. Deze week is het de beurt aan Ilse. 

De laatste tijd heb ik eindelijk weer meer tijd kunnen maken om te spenderen aan de dingen die ik leuk vindt: films kijken en gamen, maar vooral ook lezen. Deze maand zit lekker vol wat betreft recensiemateriaal, want ik heb maar liefst drie boeken te lezen, en ook nog een recensiefilm om te kijken. Vooral bij de boeken had ik mijn twijfels of ik het wel zou redden, maar vooralsnog loop ik redelijk op schema. Het eerste boek wat ik gelezen heb is het eerste boek uit de Charlie Lager-trilogie, van Lina Bengtsdotter. De recensie daarvan is afgelopen maandag verschenen. Nu ben ik bezig met het boek van Rachel Kushner – Club Mars, een boek met een zwaarbeladen onderwerp, namelijk een vrouw die in een Amerikaanse gevangenis twee keer levenslang plus zes jaar uitzit.

Naast lezen heb ik ook nog gezondigd op gamegebied. Oké, ik zal het maar eerlijk opbiechten: ik heb een oud vertrouwd spel uit de spreekwoordelijke kast getrokken en afgestoft, en ben weer gaan spelen. Ik heb het over World of Warcraft. De laatste uitbreiding heb ik niet meer gespeeld. Ik ben al een aantal jaar geleden (na Warlords of Draenor) afgehaakt; heel Legion heb ik dus gemist. Toch was ik nieuwsgierig naar deze laatste uitbreiding en heb ik de stoute schoenen aan getrokken en ben ik alsnog begonnen. Het spel stelt niet teleur. Er is een hele nieuwe manier van questen geïntroduceerd, waarbij je door bekende personages als (in mijn geval) Thrall wordt benoemd tot leider van de Farseers. Ook volg je een questline waarin je op zoek gaat naar een wapen, eentje die centraal zal staan tijdens je levellen, omdat je deze telkens kunt uitbreiden met punten. Een talent-treeachtig systeem, verwikkeld in je wapen. Supertof!

Gelukkig werkt World of Warcraft voor mij niet meer zo verslavend als voorheen. Toen kon ik er rustig urenlang aan spenderen zonder dat ik er erg in had. Nu heb ik een prettige balans waarin ik een uurtje speel, waarna ik het ‘wegleg’ en iets anders ga doen. En met iets anders bedoel ik bijvoorbeeld de serie Friends. ‘Wat? Heb je nog nooit de serie Friends gezien?!’ Jawel, maar alleen een aflevering her en der en nooit de hele serie. Omdat ik onlangs Fargo heb afgezien (supervette serie overigens, mocht je deze nog niet gezien hebben), had ik weer meer ruimte om nog iets tussendoor te kijken. Friends is daar perfect voor. De afleveringen zijn lekker kort dus kunnen makkelijk even tussendoor en het is lekker ‘verstand op nul en kijken maar’. Ook ben ik begonnen met de serie The Rain. Deze Scandinavische ‘end-of-the-world’-thriller is, hoewel er her en der in het plot wat haken en ogen zitten, best de moeite waard om te kijken.

Ilse Klein
Geschreven door
Ilse is iemand die zich graag bezig houdt met het lezen van boeken, het kijken van films en het spelen van games. Tenminste, als ze hier de vrije tijd voor kan vinden, want als moeder van een jong dochtertje en part-time werkzaam bij de overheid is het soms lastig om hiervoor de ruimte te vinden. Ze schrijft al sinds 2012 voor wat toen Undercover-Network was, en maakt sinds april 2016 ook deel uit van de hoofdredactie. Daarnaast is zij ook nog lid van de eindredactie van de site. Een drukke boel dus!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.