Uit Den Ouden Doosch: Flubber (1997)

Het huis van Professor Brainard is een grote puinhoop. Hij is behoorlijk verstrooid en zijn huis en relatie lijden onder al zijn experimenten. De meeste experimenten zijn weinig succesvol, maar dankzij zijn doorzetting ontwikkelt hij uiteindelijk toch een waardevol product: Flubber. Het is een groen, rubberachtige substantie dat enorm veerkrachtig is. Het goedje brabbelt er vrolijk op los en stuitert stuurloos rond. Een aantal mensen met slechte bedoelingen willen Flubber in handen krijgen, maar de professor en zijn zelfgebouwde, vliegende robot vechten dapper terug.

Normaliter komen er vooral films voorbij in deze rubriek die over het algemeen als erg goed worden gezien, maar vandaag halen een komische film uit de oude doos die eigenlijk best slecht is en toch lekker wegkijkt op een luie zondagmiddag. Het is typisch zo’n film die je als kind uit de filmhoek van de bibliotheek meenam en helemaal geweldig vond, om na zo’n twintig jaar te ontdekken dat het niet meer dezelfde charme heeft als vroeger. Gelukkig staat Flubber op Netflix, dus waarschijnlijk kun je deze film zo vanaf de luie bank op je televisie toveren, eventueel in het bijzijn van kinderen.

Deze film is geregisseerd door Les Mayfield, een onbekende regisseur die kort na Flubber zijn regisseurschap aan de wilgen hing. De hoofdrol is daarentegen wel vertolkt door een hele bekende naam, namelijk Robin Williams. Deze Oscarwinnende acteur is inmiddels helaas niet meer onder ons, maar iedereen zal hem nog altijd herinneren dankzij een van zijn succesvolle rollen, waaronder die van Mrs. Doubtfire. Zijn acteerwerk in Flubber is weinig indrukwekkend, maar toch moet je deze film vooral kijken als je zijn humor kunt waarderen. Het is een prima rol, maar uiteindelijk zal niemand hem herinneren als de verstrooide professor uit Flubber – als er überhaupt al mensen zijn die deze film kennen.

Overigens is dit niet de eerste film die het verhaal vertelt van de verstrooide professor, want in 1961 verscheen dezelfde film al met The Absent Minded Professor als titel. In 1963 verscheen er ook nog een sequel: Son of Flubber. Voor de liefhebbers van de groenkleurige substantie uit 1997 is er pech, want deel twee is nooit verschenen als remake. Waarschijnlijk niet erg, want eigenlijk is Flubber al een vergeetbaar tussendoortje dat geen vervolg nodig heeft. Al was het misschien wel leuk geweest om te zien wat een stelletje creatieve schrijvers nog meer zouden uithalen met de veerkrachtige Flubber.

Het verhaal zelf stelt an sich weinig voor, want het zit vol met clichés. Verwende rijkelui, een hebberige slechterik en een aantal oliedomme boeven. De goedhartige, maar sociaal onhandige professor wordt het slachtoffer van de inhalerigheid van de rijkaards. Het is dan ook geen verrassing meer hoe de film afloopt, maar het is soms wel fijn om gewoon een simpele komedie te kijken, die je niet verrast maar toch wel vermaakt. Hoogstwaarschijnlijk valt de kinderen beter in de smaak bij volwassenen, maar ben je je kind in jezelf nog niet verloren, dan kun je Flubber zeker eens een kans geven.

Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.