Uit Den Ouden Doosch: The Sisterhood of the Traveling Pants

Om de donkere wintermaanden te overleven waren we op zoek naar een lekker nostalgische, zomerse film. Tijdens het scrollen door Netflix verscheen The Sisterhood of the Traveling Pants (2008). Deze film, gebaseerd op een tienerboek van Ann Brashares, is één en al nostalgisch zomervakantiegevoel. Het boek (Nederlandse titel: Vier Vriendinnen, Één Spijkerbroek) werd in 2005 verfilmd, met hoofdrollen voor Blake Lively (Serena in Gossip Girl), America Ferrera (Betty Suarez in Ugly Betty), Amber Tamblyn en, stiekem de belangrijkste; Alexis Bledel (Rory in Gilmore Girls).

De vier meiden Bridget, Amber, Tibby en Lena zijn al sinds hun geboorte beste vriendinnen. Bridget is een drukke, blonde, slanke, knappe spring-in-‘t-veld. Tibby is een rebel: een meisje dat weet wie ze is en het liefste gewoon haar eigen ding doet. Amber is latina met bijbehorend temparement. Ondanks haar opvliegende karakter is ze lief, zorgzaam en zachtaardig en probeert ze iedereen tevreden te houden. Lena is lief en verlegen, een beetje terughoudend. Ondanks hun grote tegenstellingen en verschillen, steunen de vier meiden elkaar door dik en dun.

sisterhood2

Nu komt de eerste zomer dat ze niet meer samen zijn. Bridget vertrekt naar Mexico, Lena naar Griekenland, Amber gaat naar haar vader die in een andere staat woont en Tibby blijft thuis om te werken in de lokale supermarkt. De dag voor het afscheid gaan de vier shoppen en vinden ze op magische wijze een broek die hun allevier fantastisch staat. Ze besluiten de broek te kopen en gedurende de zomervakantie te rouleren. Ze stellen regels op – je mag bijvoorbeeld niet in je neus peuteren terwijl je de broek aan hebt – en spreken af wie de broek wanneer gaat doorsturen. Het duurt niet lang voordat de broek magische eigenschappen toegedicht worden; de spijkerbroek lijkt de drager altijd bijzondere momenten te bezorgen.

Het verhaal is misschien niet ontzettend origineel en de personages zijn enigszins stereotype, maar dat is niet storend aan de film. Het plot en de personages zijn vermakelijk en roepen een flinke dosis nostalgie op, zeker voor degenen die het boek hebben gelezen. De vormgeving, met name die van de scènes op het Griekse Santorini, zijn prachtig. Maar ook de scènes die zich afspelen in Mexico zijn jaloersmakend en roepen zomerse gevoelens op. Strand, zon, korte broeken en rokken, zwemmen. Oh, en de (knappe) mannen natuurlijk.

sisterhood3

Een belangrijk minpunt is het acteerwerk. Met name Blake Lively (Bridget) bakt er in deze film eigenlijk niet zo heel erg veel van. Haar teksten komen geforceerd haar mond uit, onnatuurlijk en pijnlijk. Ze flirt op een overdreven nare manier, waardoor we ons als kijker haast niet meer kunnen voorstellen dat haar mannelijke doelwit daar gevoelig voor is. Dan kun je nog zo knap zijn en zulke lange blonde haren hebben, maar als je je tekst alleen maar als een soort sensuele robot uit kan spreken, dan hoeft het wat ons betreft niet meer. Ook moeten we met pijn in ons hart toegeven dat Alexis Bledel (Lena) in deze film niet op haar allerbest is. Dat kan ook aan het scenario liggen, maar de scène waarin ze plotseling in huilen uitbarst is enigszins ongemakkelijk en pijnlijk om naar te kijken.

Amber Tamblyn (Tibby) en America Ferrera (Amber) maken veel goed. Hun scènes zijn geloofwaardig en hun personages zijn boeiend en meeslepend. Als je in de juiste mood bent, zul je wellicht zelfs wat tranen laten bij de emotionele climaxscènes van deze twee personages. De problemen waar ze tegenaan lopen zijn geloofwaardig en hun worsteling wordt voelbaar gemaakt. Het is moeilijk te zeggen hoeveel hiervan te danken is aan het plot en hoeveel aan het acteerwerk – het is waarschijnlijk een combinatie van beiden. De twee actrices (hieronder op de foto) zijn verbazingwekkend genoeg de twee uit deze cast met de minst relevante carriere ná deze film. Waarom dat zo is snappen wij ook niet helemaal.

sisterhood4

Is The Sisterhood of the Traveling Pants een goede film? Nee, dat niet. Maar als je in de stemming bent voor wat nostalgie, dan is het een heerlijke film. Je kunt niet kunnen ontkennen dat de film vermakelijk,  leuk en soms zelfs ontroerend is. Bovendien raak je ineens enorm gemotiveerd om je zomervakantie te gaan boeken… Griekenland? Of toch Mexico?

Geschreven door
Maren is een 23-jarige studente Mediawetenschappen. Zoals elke vrouw van deze leeftijd is ze vooral gek op romantische komedies in haar vrije tijd. Af en toe een intellectueel hoogstandje kan ze echter af heus ook wel waarderen en historische klassiekers behoren tot één van haar fascinaties. Met horrorfilms hoef je echter dan weer níet aan te komen zetten, want dan kan Maren haar nachtrust vaarwel zeggen.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.