Recensie: By the Sea

Samenvatting
Al met al was By the Sea echt een tegenvaller. Het is zonde dat een nieuwe film die Jolie en Pitt weer op het scherm samenbrengt, verder weinig te bieden heeft dan dat. Was het maar zo dat de film slechts verveelde, maar helaas is het na een tijdje gewoon frustrerend. Ondanks de mooie locatie en bekende namen is By the Sea misschien beter op zijn plek "At the bottom of the Sea".
2

Gooi een glas drank achterover, steek een sigaretje aan en maak wat ruzie. Drink vervolgens nog meer, ga dan even lekker janken en rook er nog eentje. Gooi er wat zielige geluiden uit terwijl je depressief in een hotelkamer ligtof ga een dag lang in een kroeg hangen om daarna op het strand rond te gaan slenteren met een verschrikkelijke kater. Waar komt al deze droefenis en de behoefte tot zelfdestructief gedrag ineens vandaan, denk je nu misschien. Dat is een hele goede vraag en het is eigenlijk precies de vraag die By the Sea tijdens het kijken oproept. Met niets anders dan treurnis kan men in deze film aanschouwen hoe de erg mager geworden Angeline Jolie-Pitt, met een melancholie waar emo-pubers jaloers op zouden zijn, ons het antwoord veel te lang verschuldigd blijft.

By the Sea speelt zich af in een Frans dorpje aan zee, ergens midden in de jaren zeventig. Hier komt een getrouwd stel van middelbare leeftijd, met een vrachtlading aan mentale issues, uiteindelijk aan na een rondreis en ze besluiten hier even te blijven plakken. Zij (Vanessa) is een voormalig danseres en hij (Roland) is een schrijver die met een blokkade worstelt. De sfeer is gezet en het verhaal kan beginnen. Het is namelijk al gauw duidelijk dat er iets niet helemaal in orde is tussen de reizende tortelduifjes. De manier waarop ze met elkaar omgaan; het gebrek aan contact en affectie. Uit alles blijkt dat ze iets met zich meeslepen, dat er in het verleden iets is gebeurt wat ze allebei nog niet hebben losgelaten en ze gaan er beiden op een andere manier mee om.

4rKPAmocZamRaOJhri5qlxOZ06d

Het koppel waar de film om draait wordt gespeeld door niemand minder dan de in het echt ook getrouwde Angeline Jolie en Brad Pitt. Zeker niet de minsten dus. Grappig genoeg speelt Jolie niet alleen een van de twee hoofdrollen, ze heeft de film ook zelf geschreven en geregisseerd. Dat maakt By the Sea de eerste film, van de nu drie onder haar regie, waar ze zelf in besluit te spelen. Dit maakt het plaatje eigenlijk alleen nog maar onbegrijpelijker dan het al is. Met een hoop langdradige gesprekken die helemaal nergens heen leiden en veel trage shots van depressieve uitstralingen, gecombineerd met drank en sigaretten, wordt duidelijk gemaakt dat Vanessa er het slechtst aan toe is van de twee. Alleen wat er precies gebeurd is en wat er precies met haar is, blijft ondragelijk lang onduidelijk. Het gevoel dat je als kijker steeds dichter bij de waarheid komt en vooruitgang maakt ontbreekt dan ook nagenoeg helemaal. Hoe is het mogelijk om in een film waarvan je zelf alle touwtjes in handen hebt, jezelf zo’n verschrikkelijk saaie en frustrerende rol te geven?

Gelukkig vergaat het haar tegenspeler in ieder geval iets beter. Niemand zal zeggen dat zijn rol boeiend, verrassend of onvergetelijk is, maar hij krijgt in ieder geval de kans om iets meer gewaardeerd te worden. Hij heeft het zwaar met de toestand van zijn vrouw en creëert daarmee sympathie. Verder bestaat zijn rol voornamelijk uit rondslenteren, drinken en kletsen, maar Pitt heeft nog steeds die onverklaarbare uitstraling waardoor je ogen zich in een shot op hem richten. De gesprekken tussen hem en dorpsbewoner Michel zijn één van de weinige momenten waarop de dialogen weten te boeien. Hier moet ook Niels Arestrup, die Michel speelt, voor geprezen worden. Daarnaast, in een zoektocht naar het positieve, moet ook gezegd worden dat de film zich afspeelt op een prachtige locatie en dat de eerlijkheid gebied te zeggen dat dit bijna zonde is.

Er is niks mis met een film waarin veel gerookt en gedronken wordt. Er is wel iets aan de hand wanneer dit je telkens opvalt, omdat de film zelf je aandacht er niet vast weet te houden. Misschien maakt een flink glas whiskey en een sigaret By the Sea wel dragelijker en kwam de behoefte om met de hoofdpersonen mee te doen daar dan ook vandaan. De wending die het verhaal zou moeten nemen, wanneer Vanessa en Roland met een ander stel in aanraking komen, heeft helaas geen stroomversnelling tot gevolg. Het meest typerende voor deze film is misschien nog wel dat, na de ongelooflijk trage spanningsopbouw en vooruitgangsloze nieuwsgierigmakerij, geen enkele onthulling meer schokkend genoeg zou zijn om dit allemaal te rechtvaardigen. Teleurstelling is dan ook overheersend wanneer de waarheid aan het licht komt. By the Sea is zelfs moeilijk aan te raden voor grote fans van Jolie en Pitt. Wie eenzelfde soort chemie verwacht als in Mr. and Mrs. Smith komt van een koude kermis thuis. Alleen liefhebbers van échte dramafilms of mensen met lichtelijk masochistische trekjes zouden zich aan deze film moeten wagen. Helaas, maar het is niet anders.

Geschreven door
Mark schrijft al jaren graag en geniet ook altijd van games, films en televisie. Bij Play Watch Read focust hij zich vooral op de games en dat doet hij met veel plezier.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.