Recensie: Extant – Seizoen 1

Samenvatting
Een toegankelijke sciencefiction serie met interessante thema's, zonder daar te diep in weg te zakken.
6.5

Het is de nabije toekomst. In een wereld waarin ruimtevaart met solo-missies heel normaal is wordt door Molly (Halle Berry) onderzoek gedaan naar biologisch leven in de ruimte. Als ze na 13 maanden terug komt op aarde is ze niet helemaal de oude. Een klein onderzoek wijst uit dat ze zwanger is, wat natuurlijk heel vreemd is als je ruim een jaar alleen bent geweest. Dat levert Molly gemengde gevoelens op, want zij en haar man John (Goran Visnjic) proberen al heel lang zwanger te raken. Om die reden heeft John twee jaar terug in samenwerking met zijn bedrijf een zelflerende robot ontworpen die in alle opzichten lijkt op een 10-jarig kind, Ethan. Dit jongetje was als een zoon voor hun, maar de onverwachte zwangerschap schudt hun toch al niet zo normale gezin flink op. Er blijkt echter meer aan de hand te zijn dan ze denken.

Extant, wat letterlijk ‘iets wat bestaat’ betekent, komt van de hand van Mickey Fisher. Hij heeft eerder slechts twee films gemaakt, beiden met sport als thema, dus het is opvallend dat er uit het niets een sciencefiction serie van hem verschijnt met een bekende naam als Halle Berry in de hoofdrol. Dat Steven Spielberg een vinger in de pap heeft als uitvoerend producent, is gezien het genre niet vreemd. Met films als Super 8 heeft Spielberg al vaker laten zien dat hij houdt van familiefilms met een buitenaards tintje en Extant voldoet daar precies aan. Na de pilot wordt elke aflevering voorzien van een kort inleidend filmpje, waarin telkens dezelfde boodschap gebracht wordt: dit verhaal gaat over de Aarde, familie en de mensheid. Een thema met een flink moraal dus, zeker in contrast met andere sciencefiction series van deze tijd zoals Mr. Robot waarin een veel meer pessimistisch beeld wordt geschetst. Extant is echt bedoeld voor het eenvoudige vermaak en voor een brede doelgroep: zonder echt enge elementen mag je volgens Kijkwijzer al vanaf 9 jaar deze serie volgen. Dat 9 jaar toch het minimum is heeft vooral te maken met het verhaal. Het is nou eenmaal niet zo makkelijk voor een 7-jarige om te begrijpen wat kunstmatige intelligentie, buitenaardse intelligentie en emotionele binding precies is.

extant_trinità[1]

Het komt niet vaak voor dat deze twee vormen van niet-menselijke intelligentie samen komen. Volgens Spielberg was dit dan ook de uitdaging van het project. Helaas komt die samensmelting niet helemaal goed uit de verf, want de kunstmatige intelligentie (het robotkindje Ethan) en de buitenaardse intelligentie (hetgene wat Molly zwanger heeft gemaakt) blijven qua verhaallijn erg van elkaar gescheiden. Je zou bij wijze van spreken de één of de ander kunnen schrappen en nog steeds een serie met een compleet verhaal overhouden. Beide verhaallijnen delen wel een belangrijk thema: familie. Terwijl Ethan leert hoe de wereld omgaat met niet-menselijke wezens zoals hij, en zijn band met zijn vader/ontwerper onder druk komt te staan, vecht Molly voor haar alien-kind  – want dat is ten slotte ook familie. Als klap op de vuurpijl is familie ook de motivatie van de grote slechterik in het verhaal, maar hoe dat precies in elkaar steekt houden we nog even voor ons.

De rol van deze ‘supermoeder’ is echter niet voor Halle Berry weggelegd. Deze actrice heeft in grote producties als X-Men en James Bond (Die Another Day) gespeeld, maar haar acteertalent zien we hier maar deels terug. Ze speelt een overbezorgde moeder die zowel naïef als een beetje dommig is, iets wat totaal niet past bij haar rol als erkend astronaut. De constant bezorgde uitdrukking en de weinig liefdevolle omgang met haar kind maken haar rol van moeder niet geloofwaardig. Natuurlijk staat ze gezien de omstandigheden zwaar onder druk, maar als hoofdpersonage is haar acteerwerk onvoldoende. Haar tegenspeler Goran Visnjic is een stukje beter, maar niet veel. Zijn oeuvre bestaat grotendeels uit de ziekenhuisserie ER en hoewel hij ook weinig gezichtsuitdrukkingen kent, is er ten minste spanning te voelen in zijn stem. Vreemd genoeg gaat het lof voor beste acteerwerk naar zijn lab-collega en mede-ontwerper van Ethan: Julie, gespeeld door Grace Gummer. Zij is een van de weinige personages die een flinke ontwikkeling ondergaat en overtuigend diverse emoties kan uitbeelden. Ook de jonge Pierce Gagnon, die Ethan speelt, heeft het acteursberoep al goed onder de knie. Het is dan ook niet vreemd dat hij al een paar bekende titels op zijn naam heeft staan, waaronder Looper en Project T.

extant2-e1447945354275[1]

Waar Extant extra punten op scoort is de verbeelding van de toekomstige wereld waarin we zouden kunnen leven. Spraak-gestuurde apparaten zijn alledaags als een soort geavanceerde vorm van Siri, auto’s zijn elektrisch (maar om een of andere reden niet zelf rijdend) en kunstmatige intelligentie heeft een flinke sprint gemaakt. Tegelijkertijd is de interieurstijl van huizen en de kledingmode nauwelijks veranderd zodat het nog wel ‘dichtbij’ voelt. Het is een wereld waarvan je zou willen dat die nu al zou bestaan, maar het is niet ondenkbaar dat deze er over 15 jaar al is. Veel technologische en futuristische visies van nu zijn in Extant verwerkt, zoals de vorm waarin buitenaards leven kan verschijnen en de wijze waarop privacy en medicatie zich ontwikkelen. Het enigszins rommelige verhaal is dus wel goed ingebed in een geloofwaardige wereld, ondanks dat het hier gaat om een echte science fiction serie. Sterker nog, de serie levert ook indirect kritiek op ‘human enhancement’: het verbeteren van onze natuurlijke vermogens door bijvoorbeeld mechanische armen te nemen of extra zintuigen te ontwerpen. Als kijker krijg je tussen neus en lippen door de vraag voorgeschoteld of al die technologische ontwikkelingen wel zo goed zijn voor de mensheid en de Aarde. Dat maakt Extant niet alleen vermakelijk voor de 9-jarigen onder ons, maar ook interessant voor eerdere generaties.

Ten slotte is het erg opvallend hoe de stijl van Extant lijkt op die van een andere sciencefiction serie: Under the Dome. Beide series hebben natuurlijk een overlappend thema (het onbekende buitenaardse) maar ook in de diepgang (of eigenlijk het gemis ervan), acteerprestaties, doelgroep en filmstijl zijn veel overeenkomsten te vinden. Trek daar je eigen conclusie uit: vond je Under the Dome leuk, dan is Extant een aanrader. Kon je Under the Dome echt niet aanzien, dan zou ik Extant overslaan en je heil bij een meer volwassen serie zoeken. De grootste fout die Extant maakt is dat er een situatie wordt gecreëerd waarin zowel de kijker als de personages niet altijd weet wat echt is en wat niet. Hiermee kun je spanning opbouwen, maar in de praktijk levert het vaak een gevoel op van ‘het maakt niet uit wat ik denk want alles kan zomaar een illusie blijken’. Daarmee graaf je als schrijver van de serie toch je eigen graf en daarom is Extant leuk en interessant, maar grijpt het je niet echt.

Extant-Season-1-Episode-3-17-98f8[1]

Het eerste seizoen bestaat uit 13 afleveringen van 40 minuten, waarbij aflevering 7/8 en 9/10 dubbelafleveringen zijn. Bij de meeste afleveringen zijn deleted scenes inbegrepen, maar neem niet de moeite om deze te bekijken. Vaak is de helft gewoon wel in de uiteindelijke aflevering beland en bij de rest kun je alleen maar denken dat het maar goed is dat ze er niet in zitten. Verder zijn er nog enkele extra’s aanwezig zoals een video over de totstandkoming van het project, hoe de visuele effecten worden gemaakt, en commentaar van de acteurs.

Extant heeft in het eerste seizoen een interessante visie op kunstmatige en buitenaardse intelligentie neergezet, zodanig dat ook de iets oudere kinderen mee kunnen kijken. De verbeeldde toekomstige wereld is herkenbaar maar futuristisch, de serie wordt nergens echt saai en het thema familie gaat iedereen wel aan het hart. Helaas doen de acteerprestaties en de verhaalstructuur af aan de spanning die de serie had kunnen bieden, want Extant blijft nog erg braaf als het gaat om onderwerpen als minderheidsgroepen en ethiek. Het einde van dit seizoen lijkt wat afgeraffeld maar biedt duidelijk ruimte voor een vervolg – die er inmiddels ook is. Extant is een toegankelijke sciencefiction serie met interessante thema’s, zonder daar te diep in weg te zakken. 

Geschreven door
Het maken van een eigen speelfilm was de aanleiding om de opleiding Film- en Televisiewetenschappen te volgen. Nu kijkt hij films uit elke periode, (bijna) elk genre en verschillende series. Een favoriete film is moeilijk te bepalen, maar het werk van Quentin Tarantino of Christopher Nolan doet het altijd goed.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.