Recensie: Independence Day: Resurgence

Samenvatting
Independence Day: Resurgence is helaas bij lange na niet zo goed als zijn voorganger. De grote hoeveelheid personages die allemaal net te weinig introductie en speeltijd krijgen zijn bijvoorbeeld al een enorme tegenvaller. De prachtige actiescènes maken echter weer veel goed en de film weet dan ook prima twee uur lang te vermaken. Als je een fan bent van de films van Emmerich dan zal ook deze je vast weer goed bevallen. Saai wordt het in ieder geval nergens, dus gauw met een bak popcorn naar de bioscoop.
7

Het is 4 juli 2016 en het is precies twintig jaar geleden dat de aliens de aarde aanvielen. Sindsdien hebben de verschillende naties samengewerkt om een groot verdedigingsprogramma op te zetten, zodat er nooit meer een succesvolle aanval door de aliens zou kunnen plaatsvinden. Maar wat als de vijand nog groter is dan verwacht? Met gemak vernietigen de aliens dit verdedigingsmechanisme en vallen opnieuw de aarde aan. Een schip ter grote van de volledige grote oceaan landt op aarde om de energie van de aardkern op te nemen. Als dat lukt, dan is het voor goed afgelopen met het leven op onze planeet.

Dit vervolg op de in 1996 uitgekomen Independence Day is wederom van regisseur Roland Emmerich. Hij staat met films als Godzilla, The Day After Tomorrow, White House Down en natuurlijk de originele Independence Day, wel een beetje bekend als iemand die weet hoe hij een spetterende rampenfilm moet maken. Ook dit keer lijkt dat weer prima gelukt te zijn in Independence Day: Resurgence. Net als in de meeste van zijn producties, zit ook deze film vol met mega explosies en natuurlijk worden daar weer een paar bekende gebouwen bij vernietigd. Zoals dat bij een “goede” vervolgfilm hoort is deze film grootser dan het eerste deel. Alles is net een tikje groter en heftiger gemaakt. Helaas weet deze film toch zijn voorganger niet te overtreffen.

independence_day_resurgence_56081603_st_10_s-highDit komt vooral door de nieuw toegevoegde castleden. Alsof er nog niet genoeg mensen een plekje op het scherm gekregen hadden, werden er een heel aantal nieuwe acteurs toegevoegd aan dit vervolg. En eigenlijk speelt geen enkele hiervan echt goed. Net zoals veel andere actiefilms bevat ook deze een heel aantal one-liners, maar die komen helemaal niet over en soms is het zelfs irritant om die uitspraken uit de monden van de nieuwe castleden te horen. In die nieuwe cast zien we onder andere Liam Hemsworth als gevechtspiloot Jake Morrison en Jessie T. Usher als Dylan Hiller, de zoon van de fantastische Hiller gespeeld door Will Smith in het eerste deel. En dat is gelijk ook even een pijnlijk puntje, want Will Smith is eigenlijk de enige van de oude cast die niet terugkeert en dat is zeker jammer voor deze film.

Gelukkig zien we in een hoog tempo direct aan het begin al alle andere oud-castleden terug. Zo zijn daar weer Jeff Goldblum, Bill Pullman, Judd Hirsch, Vivica A. Fox, Robert Loggia en Brent Spiner; ze krijgen allemaal een plaatsje op het scherm. Zo is Jeff Goldblum in zijn rol als David Levinson nog steeds een van de belangrijkste spelers, want al die jaren is hij druk bezig geweest met het onderzoek naar deze aliens. Zo druk zelfs dat hij zijn eveneens terugkerende vader eigenlijk nooit meer ziet. Ook Bill Pullman komt terug. Hij is geen president meer, maar een zieke oude man waarvoor zijn dochter Patricia Whitmore, gespeeld door Maika Monroe, haar baan als gevechtspiloot heeft opgegeven om voor hem te zorgen. Als de aliens echter terugkomen zijn zowel vader als dochter bereid om hun leven te geven om deze te verslaan.

independence_day_resurgence_56081603_st_9_s-highDe nieuwe president met de naam Lanford wordt gespeeld door Sela Ward en ook William Fichtner zien we nog even kort in de rol van president. Zoals eerder gezegd, vliegen de personages je in deze film om de oren. Jammer, want zo krijgt eigenlijk geen enkel karakter echt diepgang. En dan hebben we ze nog niet eens allemaal genoemd. Independence Day: Resurgence is een film die dus barst van de oppervlakkige personages, die regelmatig slechte one-liners te gehoren brengen en de sterspeler van het eerste deel ontbreekt dan nog ook. Toch weet de film wel twee uur lang prima te vermaken, want dat is wat Emmerich prima kan. Al direct vanaf het begin van de film start de actie en kan men genieten van prachtige vliegstunts en heftige explosies.

Het is ook leuk dat de wereld er anno Independence Day 2016 er heel anders uit ziet dan verwacht. Met de technologie die in 1996 met de aliens naar de aarde is gekomen heeft de mens enorm veel weten te bereiken. Zo is er ook gewoon een prachtige basis op de maan en wordt er ook zo even van de maan naar de aarde gevlogen alsof het niets is. De CGI is over het algemeen dan ook prachtig in deze film. Ook de gevechten tussen de huidige gevechtsvliegtuigen en die van de aliens zien er geweldig uit. Ze doen bijna een beetje denken aan de Star Wars-films met de lasers die alle kanten op vliegen. Voor het goede acteerwerk of het originele verhaal hoef je deze film in ieder geval niet te bekijken, maar voor het hersenloze vermaak is dit een fantastisch leuke film.

Geschreven door
Merel is vooral een filmliefhebber die bijna elke week wel in de bioscoop te vinden is, vaak samen met redacteur Michael. Ze kijkt echter ook graag series, leest veel boeken en is tegenwoordig zelfs begonnen met gamen. Druk, druk, druk dus. Maar wel met leuke dingen waarover jullie alles kunnen lezen op de website.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.