Recensie: Loenatik, te Gek!

Samenvatting
Loenatik, te Gek! is een erg leuke film geworden, die niet afwijkt van het oude Loenatik-gevoel. Het lijkt alsof de acteurs nooit uit in hun rol gestapt zijn in die twaalf jaar, want de personages komen exact over als vroeger en dat geldt zelfs voor nieuwkomer Judith Bovenberg. De doldwaze taferelen zijn weer ontzettend geestig en gevangen in een leuk verhaaltje, waar misschien nog wel wat meer in had gezeten. Het is jammer dat er op de dvd elk spoor ontbreekt van bloopers. Het wachten begint nu tot de Loenatiks het bejaardentehuis onveilig gaan maken.
6.5

De vijf psychiatrische patiënten van Loenatik zijn noodgedwongen teruggekeerd in de maatschappij nadat de kliniek waar zij woonden werd opgeheven. In die tijd daarna is Zuster Ten Hoeven depressief geworden, want zonder de zorg voor haar geliefde patiënten heeft ze geen doel meer in haar leven. Als ze na een gesprek bij een uitzendbureau op weg wil gaan naar huis, wordt ze in een zwart busje getrokken. Niet snel daarna vernemen de vroegere bewoners van ‘Zonnedael’ dat hun zuster is ontvoerd. Onder leiding van De Majoor beginnen ze een prettig gestoorde zoektocht.

Dit is de tweede film over de ‘gekken’ uit de gelijknamige serie van de VPRO. In de periode van 1995 tot 2001 zijn er drie seizoen gemaakt, waarna bij wijze van afsluiting van de serie de film Loenatik: De moevie gemaakt werd. Omdat het dak van de kliniek instortte moesten ze gedwongen tijdelijk naar een andere inrichting, waar ze in een uniform moesten lopen en mishandeld werden. Ze vluchten en gaan op eigen houtje terug naar huis. Het resultaat was een erg geestige film die de status van Gouden Film kreeg. Daarmee bewezen de makers al dat ze een film konden maken die de serie eer aan doet, dus waarom zou dat niet een tweede keer lukken?

Karen van Holst Pellekaan en Martin van Waardenberg waren verantwoordelijk voor het script van de eerste film en schreven samen ook aan Te Gek! Ze weten zelf als geen ander wat goed wat geschikt is, want ze vervullen zelf de rol van de nymfomane romantica Bep Brul en De Majoor met een schizoïde persoonlijkheid, twee van de patiënten. Aan Bep ontgaat de realiteit totaal omdat ze alles naar romantiek vertaalt en De Majoor is er van overtuigd dat hij een hoofdofficier is van het Nederlandse leger. Ze waren elkaar uit het oog verloren, maar toen een tijdje terug hun wegen weer kruisten kwam het idee voor een nieuwe Loenatik-film.

loenatik_1

Gelukkig wilden ook John Buijsman en Dick van den Toorn graag weer verschijnen als hun alter egos de manisch-depressieve Dokter Doolittle en de invaliditeit veinzende vreetzak Fats. Het is erg leuk om de bekende gezichten weer te zien, want heel veel zijn de meeste niet te zien in films of op televisie. Natuurlijk herinnert iedereen zich nog de erg grappig commercials van de GAMMA waar Van Waardenberg en Buijsman als Sjaak en Freek (Freek-Willem!) te zien waren. De kans is groot dat je Van Waardenberg ook kent uit het satirische televisieprogramma Kanniewaarzijn, waar hij een van de vaste spelers is en vaak geniaal uit de hoek komt.

Judith Bovenberg moest helaas wegens ziekte verstek laten gaan, maar de rol de psychopathische Mevrouw de Haas met een dwangmatige negatief zelfbeeld wordt goed vervuld door Catharina Haverkamp. Zij kreeg bekendheid met haar rol als Jeltje in M’n dochter en ik en is een waardige vervangster voor Bovenberg, die zelf graag wilde dat de opnames zonder haar plaatsvonden omdat anders de film nooit van de grond was gekomen door het beperkte tijd beschikbare geld van het Filmfonds. Het grappige is wel dat Bovenberg oorspronkelijk gecast was voor de vroegere serie, maar nadat de serie vertraging opliep was ze niet meer beschikbaar. Jacqueline Blom en Walter Crommelin vervullen als vanouds de rollen van respectievelijk Zuster ten Hoeven en de vroegere directeur van de kliniek Bomhoff.

Het is een enorme opluchting om te zien dat deze films precies als Loenatik aanvoelt. Het is allemaal wel wat sneller en actievoller, maar nog steeds zo ontzettend grappig. De karakters zijn precies zoals vroeger en eigenlijk merk je niet eens dat ze er zo’n twaalf jaar tussenuit zijn geweest. Afgezien van het feit dat ze zelf ook een stukje ouder zijn geworden. Wat de film zo leuk maakt is dat de vijf ‘gekken’ net als een kind in de wereld staan. Ze trekken zich (onbewust) helemaal niets aan van alle regels en wat andere mensen daarvan denken. Het interpreteren van elke situatie op geheel eigenwijze zorgt voor de ouderwets bekende Loenatik-taferelen.

loenatik_2

Er is weer geprobeerd een leuk verhaal te verzinnen en dat is ook wel gelukt, maar erg origineel of interessant is het niet echt. Dat is helemaal niet erg, want de doldwaze scènes maken dat meer dan goed, maar toch hadden ze daar net iets meer uit kunnen halen. Neem bijvoorbeeld het verhaal van Zuster ten Hoeven, die voor een vijftal moeilijk opvoedbare kinderen komt te staan. Het doet allemaal erg denken aan Nanny McPhee, alleen is dit slechts een zijverhaaltje. De kinderen draaien wel erg snel bij en vanaf dat moment is het eigenlijk meteen duidelijk hoe het verhaal afloopt. Het einde houdt in ieder geval wel een deur open voor een zeer welkom vervolg, mits daar een paar jaar mee gewacht wordt.

Helaas krijgen we niets te zien van de ongetwijfeld gemaakte bloopers, want de dvd is erg kaal. De bloopers waren waarschijnlijk minstens zo leuk geweest als de film zelf. Op het schijfje vind je namelijk alleen de film, eventueel met Nederlandse of Engelse ondertiteling en de trailer. De kwaliteit is zoals het hoort: goed. Laat je overigens niet misleiden door het doosje, want de afbeelding van de Loenatiks met kinderen net zo gekleed als zij geeft misschien verkeerde verwachtingen. De kinderen zijn namelijk niet een jonge, nieuwe generatie ‘gekken’ die met de oudere patiënten op pad gaan, of iets dergelijks.

Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.