Recensie: The Big Short

Summary
The Big Short doet het onmogelijke en weet de complexe financiële crisis in twee uur uit te leggen, een spannend verhaal neer te zetten én ruimte over te laten voor de nodige humor. Met een sterrencast van heb-ik-jou-daar zijn de personages fantastisch tot leven gewekt en een scherpe cinematografie zuigt je zo de ogenschijnlijke saaie wereld van de bankierswereld in. Maar houd je hoofd erbij want voordat je het weet kan zelfs Ryan Gosling je niet meer bijpraten over een van de snelste wereldveranderende fenomenen ooit.
8

Terwijl de grote economische crisis van de 21e eeuw net ten einde loopt, beschrijft The Big Short het waargebeurde verhaal van hoe enkelen de grote ineenstorting al enkele jaren van tevoren zagen aankomen. Rond 2005 ontdekt economisch genie Michael Burry (Christian Bale) een grote fout in de economie van de Verenigde Staten: miljoenen mensen hebben een enorme hypotheekschuld en als dat zo doorgaat, zo voorspelt Burry, zal de bubbel barsten en de economie ineen storten. Maar hij is niet de enige die dit ziet aankomen. Per toeval ontdekt de handige Jared Vennet (Ryan Gosling) deze voorspelling en gaat met de panische maar gedreven Mark Baum (Steve Carell) en zijn team in zee om er winst uit te halen. Ten slotte is er nog een jong duo dat met ex-bankier Ben Rickert (Brad Pitt) gebruik van de situatie probeert te makenom zo met de grote jongens aan tafel te kunnen zitten. Uiteindelijk hebben ze allemaal hetzelfde doel: de grote fouten van de bankierswereld ontrafelen en daar hun eigen voordeel uit halen.

De crisis was nog maar net voorbij toen deze film in de bioscoop verscheen en nu is deze beschikbaar op dvd en Blu-ray. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek dat in 2011 verscheen en direct een bestseller werd. Niet alleen omdat het onderwerp zo populair is, maar ook omdat de personages in het verhaal fantastisch zijn geschreven en de complexe financiële wereld een stuk inzichtelijker werd gemaakt. Dat geldt ook voor de film: laat je niet afschrikken door de boze enge wereld van de banken, want The Big Short houdt er rekening mee dat niet iedereen daar kaas van heeft gegeten en benoemt het zelfs letterlijk. Vennett (Ryan Gosling) is de narrator in het verhaal. Omdat hij zelf ook een personage op beeld is krijgt hij een speciale behandeling en mag af en toe de vierde muur doorbreken en de kijker direct aanspreken. Dat is op zich al vernieuwend, maar het helpt ook enorm met het begrijpen van het verhaal. Vennett legt je zo precies uit wat de belangrijke jargon is en vat ingewikkelde processen kort samen aan de hand van praktische voorbeelden – met de nodige humor.

The-Big-Short-24[1]

De film beschrijft ongeveer een periode van zeven jaar. Om de beelden de juiste sfeer voor de tijdsgeest mee te geven is gekozen voor een documentaire-achtige stijl. Rond 2005 is het beeld wat korrelig en hebben de bankiers nette, grote pakken aan. Naarmate de jaren voorbij gaan wordt het beeld gestileerder, worden de pakken moderner en worden kleuren helderder. De cinematografie is dan ook geweldig, met groot oog voor detail en creatieve en intieme camerastandpunten. Je voelt je als kijker niet de domme buitenstaander maar je wordt echt meegenomen in de adrenaline-pompende snelle bankenwereld, ook al begrijp je misschien niet elk woord dat wordt uitgesproken. Ook de muziekkeuze is opvallend aanwezig en erg eclectisch. Soms is deze diëgetisch (dat wil zeggen: de muziek zit ín het verhaal zelf, bijvoorbeeld als de lichtelijk autistische Burry voor de zoveelste keer snoeiharde metal in zijn kantoor draait) en soms hoor je muziek die je nooit zou verwachten bij een onderwerp als deze, bijvoorbeeld de themamuziek van The Phantom of the Opera.

Het is regisseur Adam McKay, die voorheen alleen maar typische Amerikaanse komedies maakte zoals Anchorman, gelukt om een enorm sterke cast te regelen met bijna alleen maar bekende namen. Voornamelijk Steve Carell, die normaliter ook voornamelijk te zien is in komedies, speelt de sterren van de hemel als hardwerkende Joodse bankier met persoonlijke schuldgevoelens. Nog nooit heb je zoveel empathie gevoeld bij Carell. Door deze cast van hoog niveau was het mogelijk om veel improvisatie toe te laten tijdens de opnames, wat in veel gevallen nog succesvollere scènes opleverde dan gepland was aangeizien de acteurs gewoon erg goed op elkaar ingespeeld zijn. Pitt is nauwelijks herkenbaar nu hij eens een andere rol op zich heeft genomen dan we van hem gewend zijn. Daarnaast heeft Bale zelden zo’n performance neergezet. The Big Short laat zien dat de financiële wereld geen solide, ijzeren systeem is, maar juist bestaat uit mensen van vlees en bloed die hun eigen zorgen en ambities hebben.

steve-carell,-hamish-linklater,-jeremy-strong,-and-rafe-spall-in-the-big-short-(2015)-large-picture[1]

Ondanks dat de financiële crisis natuurlijk een verschrikkelijk fenomeen is dat miljoenen banen heeft gekost en levens heeft verwoest, is The Big Short verrassend positief. Dat komt voornamelijk doordat de drie groepen over het algemeen positief zijn ingesteld. Hun toekomst ziet er nou eenmaal ietsje rooskleuriger uit dan die van de rest van de wereld. Natuurlijk gaat dat over de rug van de gewone burger, maar binnen de kaders van de film zorgt deze insteek ervoor dat je wel moet blijven kijken. Je gunt het ze gewoon dat ze aan het eind van het verhaal weglopen met miljoenen winst, of op z’n minst de corrupte banken en hun schandalen onthullen. The Big Short geeft je niet alleen een klein lesje wereldeconomie, je gaat ook nadenken over hoe onze wereld in elkaar steekt en hoe de macht is verdeeld.

Op de Blu-ray vind je nog een flinke lijst aan extra’s, waaronder korte documentaires van hoe de casting heeft plaatsgevonden, hoe er aandacht is besteed aan de cinematografie en hoe het komt dat de hoofdpersonen, ondanks hun enigszins egoïstische manier van denken, toch aanvoelen als helden.

Written by
Het maken van een eigen speelfilm was de aanleiding om de opleiding Film- en Televisiewetenschappen te volgen. Nu kijkt hij films uit elke periode, (bijna) elk genre en verschillende series. Een favoriete film is moeilijk te bepalen, maar het werk van Quentin Tarantino of Christopher Nolan doet het altijd goed.

Wat is jouw mening?

0 0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.