Recensie: The Boss

Samenvatting
The Boss is absoluut een erg leuke film, als je ervan houdt. Voor de fans van Melissa McCarthy kan het niet snel mis gaan, maar mocht je deze komedieactrice niet zo kunnen waarderen, dan valt er weinig te lachen in deze film. Er zit een aantal missers in de film, en het is jammer dat Ben Falcone de regie op zich heeft genomen. De film kent namelijk dezelfde problemen als Tammy. Dus afhankelijk van je voorkeur vind je deze film geweldig of drie keer niks. Platte grofgebekte humor voeren namelijk de boventoon, maar het nodige slapstick is ook aanwezig.
7

Als de beroemde zakenvrouw Michelle Darnell wordt beschuldigd van handel met voorkennis, belandt ze in de gevangenis. Ze raakt alles kwijt wat ze heeft opgebouwd en heeft eigenlijk niemand waarbij ze terecht kan. Gelukkig biedt haar vroegere assistente Claire, onder druk van haar dochter, haar een onderdak. Vanuit het krappe appartement verzint Michelle een plan om weer naar de top te kunnen klimmen. Ze richt Darnell’s Darlings op en laat een stel jonge meisjes zelfgemaakte brownies verkopen, maar dat niet zonder last te krijgen van rivaliteit.

The Boss is de tweede Melissa McCarthy-film die geregisseerd is door haar echtgenoot Ben Falcone. De vorige was het weinige succesvolle Tammy, wat voor de liefhebbers zeker een hilarische film was, maar met een aantal behoorlijke missers. Er komen een aantal grappen terug die Melissa McCarthy in andere films maakte, maar het grootste probleem is het sentimentele gehalte en het rommelige geheel. Dat is precies waar ook The Boss een beetje de mist in gaat, want op een gegeven moment komt de grofgebekte zakenvrouw tot inkeer en krijgt de film een sentimentele lading die het niet nodig heeft.

theBoss_2

Dat moment leidt vervolgens tot een verhaal dat nauwelijks meer te maken heeft met het voorgaande, wat erg jammer is. Het veruit grappigste stuk van de film is waar Michelle Darnell haar browniebusiness bedenkt en opzet, maar dat neemt slechts ongeveer een kwart van de film in beslag. Dat valt regisseur Ben Falcone zeker aan te rekenen en dat blijkt ook wel als je kijkt naar de andere films met Melissa McCarthy in de hoofdrol. Zo zijn Spy, The Heat en Identity Thief toch wel zeker een stukje beter dan The Boss. Dat betekent niet dat die laatst genoemde slecht is, maar als je geen fan bent van de actrice, dan blijft er weinig over om te lachen. Dat is sowieso eigenlijk altijd wel het geval met een film van haar: je houdt ervan of je haat het.

Over het algemeen is Melissa McCarthy’s rol dit keer niet veel anders dan al haar voorgaande rollen, maar dat is gewoon waar haar humor ligt, in het grofgebekte en het ad rem reageren. Eigenlijk is ze dan ook de enige leverancier van humor in deze film. Kristen Bell als Claire speelt een prima rol, maar wel een die sowieso bedoeld is om serieuzer te zijn. Daarnaast zorgen Game of Thrones-bekendheid Peter Dinklage, komedieacteur Tyler Labine en American Horror Story-ster Kathy Bates zeker voor een lach, maar hun bijdrages zijn relatief klein.

theBoss_1

Waarom het koekjesverkoopgedeelte van de film zo leuk is, zit hem in het feit dat dat een absurde situatie is. Wanneer zie je nu koekjes verkopende scoutingmeisjes die elkaar in de haren vliegen? Het team met Michelle Darnell aan de leiding aan de ene kant, en een van de moeders van de scoutingmeisjes aan de andere kant. Deze geeft hevig tegengas, waardoor ze beide er steeds een schepje bovenop kunnen gooien. Extra grappig is dat de gevallen zakenvrouw de dochter van haar rivaal ook steeds in de zeik neemt en niet te schaamtevol is om anderen mensen recht in hun gezicht belachelijk te maken. Daarom is het zo jammer dat daar vrij snel een einde aan komt, wanneer er onenigheid ontstaat en Michelle Darnells egoïsme haar in de weg komt te staan.

Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Wat is jouw mening?

0 0

1 reactie

  1. Ik vond het gewoon een erg leuke film. En wat betreft die sentimentele lading, die hoort er voor mij juist een beetje bij vind ik en dat maakt voor mij ook juist de film iets beter.

    Reageer

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.