Recensie: The Purge: Anarchy

Samenvatting
The Purge: Anarchy doet veel goed wat The Purge fout deed, maar valt in andere valkuilen. De nieuwe sfeer en cast zijn de grootste verbeteringen. Het geweld op straat is een stuk aantrekkelijker dan het schuilen in een villa. De acteerprestaties zijn prima en nergens vallen ze op in negatieve zin op. Helaas gaat het met het verhaal nog steeds niet helemaal goed, want de film zit veel te vol. Er worden een hele hoop verhaallijnen en thema’s aangesneden, die niet of nauwelijks uitgewerkt worden. Als met al is het toch wel een zeer vermakelijke film, maar niet een die je nog jaren bij zal blijven.
6.5

Er is een jaar verstreken sinds The Purge en de jaarlijkse zuivering vindt opnieuw plaats. Twaalf uur lang is elke vorm van misdaad, inclusief moord, toegestaan. Iedereen die er niet aan mee wil doen, sluit zich veilig op in huis. Zo was dat ook het plan van een jong stel, maar onderweg naar hun onderkomen voor de nacht krijgen ze autopech. Ze beginnen rond te struinen door de stad om een plek te vinden waar ze veilig zijn tot de ochtend aanbreekt, terwijl om hen heen het geweld in alle hevigheid is los gebarsten.

Ze zijn niet de enige die noodgedwongen betrokken worden bij het geweld, want moeder Eva en dochter Cali worden door nog een onbekend legertje ontvoerd. Gelukkig voor hen komt een man die doelgericht op pad gaat net aanrijden en besluit hen te redden. De man wiens naam niet bekend wordt brengt de moeder en dochter naar zijn auto, waarin hij het stel met autopech aantreft. Het toeval heeft ze bij elkaar gebracht. Ze besluiten bij elkaar te blijven, want het viertal bij de man in de auto is weerloos zonder zijn hulp.

purgeAnarchy_1

Net als de eerste film is de regie en het schrijfwerk gedaan door James DeMonaco. Hij lijkt geleerd te hebben van alle missers uit The Purge. Om te beginnen is het kat-en-muis-spel in een saaie grote villa ingeruild voor het ruigere geweld buiten op straat. Het is wel een ingrijpende verandering, want eigenlijk lijkt deze film in niets meer op zijn voorloper, afgezien van het beginpunt: de zuivering. De sfeer is totaal anders, maar dat pakt voor deze film goed uit. Ook dat brengt nieuwe problemen met zich mee, want het de film puilt werkelijk uit van het actiegeweld en valt daarnaast in alle clichés die je maar kunt bedenken. Het genre lijkt verschoven te zijn van horror naar actie en de hoofdpersonen maken keer op keer de meeste domme beslissingen.

Ook de nieuwe cast doet zijn werk, want de meesten acteren prima. De grootste rol is weggelegd voor Frank Grillo die de rol speelt van de mysterieuze man. Je kunt hem kennen van zijn rollen in films als Warriors en The Grey, maar dit is waarschijnlijk zijn grootste rol tot nu toe. Ook Carmen Ejogo weet van wanten als de Eva, net als haar dochter in de film die wordt gespeeld door Zoë Soul. Het stel met autopech bestaat uit Zach Gilford als Shane en Kiele Sanchez als Liz. Gillford was dit jaar nog te zien met een hoofdrol in de zeer slecht ontvangen Devil’s Due en Sanchez deed ervaring op verschillende films en series. Ze speelt op het moment in de serie The Glades. Aan talent geen gebrek, want nergens vallen de acteerprestaties in negatieve zin op.

This image released by Universal Pictures shows Zoe Soul, left, and Carmen Ejogo in a scene from "The Purge: Anarchy." (AP Photo/Universal Pictures, Justin Lubin)

Wat de film zowel goed als slecht doet, is dat het zo vol zit. Er is geprobeerd wat te doen met de maatschappelijke thema’s het verschil tussen arm en rijk, en de weerstand tegen de overheid. Ook alcoholisme, drugsgebruik, familieproblemen, feminisme, geloven in god en relatieproblemen zijn een greep uit de onderwerpen die aan bod komen. Het goede is dat het allemaal een klein beetje bijdraagt aan de spanning, maar de keerzijde is dat het lijkt alsof de regisseur niet kon kiezen. Daarnaast zijn die verhaallijnen niet erg ver uitgewerkt en kun je vrijwel meteen voorspellen waar het op uitdraait. Als er wat minder verhaallijntjes aangehaald werden en ze verder waren uitgewerkt, had de film beter kunnen uitpakken.

Geschreven door
Michael is sinds een paar jaar elke week in de bioscoop te vinden, meestal om zich te laten verrassen tijdens de Sneak Preview samen met redactrice Merel. Thuis kijkt hij nog met enige regelmaat oude Nederlandse komedieseries zoals Het Zonnetje in Huis: het verveelt hem echt nooit. Het fenomeen luisterboek vindt hij echt een uitkomst en hij is nog altijd een trouwe Nintendo-liefhebber.

Wat is jouw mening?

0 0

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Gemarkeerde velden zijn verplicht *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.