Recensie: Venom

Summary
Nog nooit schitterde Venom in een eigen film. In 2007 was hij wel aanwezig in Spider-Man 3, maar die film mag je snel vergeten. Dat is niet het geval voor deze film, ondanks dat het wel de plank op aantal punten misslaat. Toch is de band tussen Brock en Venom erg interessant om naar te kijken en weet Riz Ahmed een leuke rol neer te zetten. Iets wat we niet kunnen zeggen van Tom Hardy en Michelle Williams. Ben je op zoek naar een visueel sterke film en ben je gek van de Marvel-comics? Dan zal je misschien wel kunnen genieten van Venom.
6.5

Venom wie?

Het superheldenuniversum van Marvel kent verschillende schurken en anti-helden. De grootste vijand van Spider-Man is dan misschien ook wel Venom. Venom heeft in principe geen fysieke vorm omdat het geen persoon is, maar een symbioot. Het heeft buitenaardse technologie en weet daarmee personen over te nemen. In het Spider-Man-universum zijn dat verschillende personen geweest. De eerste persoon die ermee geïnfecteerd werd was Spider-Man in Marvel Super Heroes Secret Wars #8 in 1984. De meest bekende is uiteindelijk journalist Eddie Brock die gestalte gaf aan Venom zoals je die kent uit de televisieserie. Na het succes van Spider-Man: Homecoming uit 2017 is het tijd dat zijn grootste vijand ook mag schitteren op het witte doek.

Het is niet voor het eerst dat Venom te zien is in de bioscoop. In 2007 was het één van de grote schurken in de film Spider-Man 3 en ook daar was het journalist Eddie Brock die gestalte gaf aan Venom. In deze film is het wederom Eddie Brock die vormgeeft aan deze vijand. De film is in handen van regisseur Ruben Fleischer, een relatief onbekende regisseur. Toch heeft de beste man een aantal successen op zijn naam staan zoals de komische zombiefilm Zombieland. Het is dan ook de vraag of hij zo’n grote productie als Venom kan dragen met zijn beperkte ervaring. Gelukkig wordt het verhaal geschreven door drie ervaren schrijvers, Kelly Marcel (Saving Mr. Banks) en het schrijversduo Scott Rosenberg en Jeff Pinkner (Con Air).

Eddie Brock

Eddie Brock is een succesvolle verslaggever die bedrijven op hun gat weet te krijgen door middel van spraakmakende reportages. Zijn verloofde, Anne Weying, is een advocate die goed is in wat zij doet. Dit alles verdwijnt wanneer Eddie besluit om de Life Foundation, een klant van de firma van zijn verloofde, te confronteren met belastende informatie. Wat volgt is dat Eddie zijn baan kwijt is, zijn verloofde hem verlaat, zijn appartement kwijt is en aan de drank gaat. Dit alles terwijl Life Foundation verder gaat met de symbioten die verkregen zijn uit de ruimte. Eddie besluit om in te breken bij Life Foundation om de praktijken van diens CEO, Carlton Drake, aan het licht te brengen. Hij komt in aanraking met een symbioot en zijn wereld staat op zijn kop. Venom is geboren en wilt nog maar één ding: Carlton Drake tegenhouden die een leger van symbioten naar Aarde wil halen.

Het verhaal van Venom is er één in de categorie van uitgemolken koeien. Iets wat eigenlijk bijna standaard is in het superhelden-universum. Er is een slechterik die de wereld wilt vernietigen en de hoofdrolspeler, in dit geval Eddie Brock/Venom, moet de wereld redden. Als kijker wordt je mooi meegenomen naar dat moment en bij de ene film is dat wat sneller en beter dan bij de andere film. In het geval van Venom is het zelfs zo dat Venom pas na een uur zijn debuut maakt in de film. We zien wel wat fragmenten van een arm, een been of twee armen. Tot aan dat moment is het vooral bedoeld om aan karakterbinding te werken. Iets wat niet altijd even goed gaat en dat brengt ons bij een ander gebrek aan dit soort films. Er wordt teveel tijd gestoken in de hoofdrolspeler en deels de slechterik. Iedereen die daar tussentijds een rol in speelt is eigenlijk meer voer om het verhaal bij elkaar te houden. Ook in Venom is dit het geval en dat is erg spijtig. De schrijvers weten namelijk de relatie tussen Eddie en Anne niet verder uit te diepen. Er ontstaat zelfs een gat van zes maanden en de kijkers moeten zelf maar kijken wat ze ervan vinden. Erg slordig en dat zorgt ervoor dat het verhaal niet goed uit de verf komt. Pas na de onthulling van Venom komt het allemaal in een stroomversnelling.

Visueel is de film ijzersterk, zeker de momenten waarbij Venom de hoofdrol pakt. De gevechten zijn schaars, maar weten wel veel indruk te maken op de kijker. En daarmee is Venom een vermakelijke film, maar toch blijft mee-spoken dat het verhaal best wel clichématig is.

Tom Hardy en consorten

Tom Hardy speelt de rol van journalist Eddie Brock en daarmee is dit zijn tweede verschijning in een superheldenfilm. In 2012 was hij verantwoordelijk voor de vertolking van Bane in The Dark Knight Rises. Deze rol wist hij erg goed neer te zetten, en dus zou je verwachten dat het met dit personage ook wel goedkomt. Dat blijkt toch even anders te liggen. Hij zet Brock iets teveel neer als een komiek in plaats van een persoon die boos en kwaad is op de wereld. De momenten tussen hem en Venom zijn dan wel weer geweldig en daar past de komische noot dan wel weer bij, maar haalt daarmee die ‘engheid’ weg bij Venom. Het is daarmee niet zijn meest noemenswaardige rol.

Een andere grootheid die mag schitteren in deze film is Michelle Williams. De laatste jaren is zij erg aan de weg aan het timmeren met verschijningen in The Greatest Showman en All The Money In The World. In Venom speelt zij de ex-verloofde van Brock, Anne Weying. Zij krijgt echter te weinig tijd van de schrijvers om daar een krachtige rol neer te zetten. Het is daarom eerder een grote bijrol die voor het verhaal leuk is, maar zij weet de kijker nergens te raken. De meest verrassende rol is eerder die van Riz Ahmed. Hij speelde eerder de hoofdrol in de televisieserie The Night Of. Voor deze rol won hij zelfs de Emmy-award voor beste acteur in een dramaserie. Hij weet zijn rol ook goed neer te zetten in Venom. Hij speelt de slechterik, Carlton Drake en doet dit echt fantastisch. Het verschil tussen goed en slecht weet hij prachtig neer te zetten. Hij is dan misschien ook wel de reden waarom je deze film moet gaan kijken.

Sylvano Witte
Written by
Sylvano heeft in 2008 Undercover-Gaming opgericht wat in 2013 overging in Undercover-Network en nu Play Watch Read is geworden. In zijn vrije tijd is hij te vinden op de Xbox One, PlayStation 4 of de Nintendo Switch. Naast gamen leest hij ook geregeld een boek en is zijn favoriete schrijver Harlan Coben. Ook pakt hij geregeld een film mee in de bioscoop of ligt hij languit op de bank te bingewatchen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.